( m ) 



vormt en altoos van gesmeed ijzer is, de inwerking van 

 het zeewater ondervinden. Doch daartegen tracht men haar 

 zooveel mogelijk te beschermen. 



De tnsschenas passeert door een gat in het slemphout, 

 waarin een bronzen koker is geschoven, die eindigt in 

 eene plaat van hetzelfde metaal, welke in het hout is inge- 

 laten en tegen de koperhuid aansluit. Aan den binnenkant 

 loopt deze koker uit op eene pakkingbos, waarin de as kan 

 draaijen, alsmede in- en uitschuiven, en die tevens eene wa« 

 terdigte afsluiting aanbiedt, waardoor het bnitenwater verhin- 

 derd wordt in het hol van het schip door -te dringen. Het 

 in- en uitschuiven der as is noodzakelijk, indien de schroef- 

 en tusschenassen op eene wijze gekoppeld zijn, als onder 

 anderen plaats heeft aan boord van het stoomfregat Was- 

 senaar. Het einde der tusschenas is daar volgens eene vier- 

 kante afgeknotte piramide bijgehakt, en in het einde der 

 schroefas is een gelijkvormig gat gemaakt, om de eerste, 

 bij het koppelen, te ontvangen. 



De lusschenas is, om het ijzer te beschermen, bekleed of 

 beinanteld met koper of brons, dat haar zoo innig mogelijk 

 moet omsluiten, en volstrekt sieen zeewater tusschen beide 

 mag toelaten. Want, wordt dien toegang aan de vloeistof 

 niet belet, dan gaat het doel der bemanteli ng grootendeels 

 verloren, en zal de as ook op dat gedeelte belangrijk wor- 

 den ingevreten. De twee metaaloppervlakken, door het zee- 

 water gedeeltelijk gescheiden, en op verscheidene punten in 

 aanraking, doen een stroom ontstaan, waardoor de oxvdatie 

 van het ijzer in geene geringe mate bevorderd wordt. 



Dat de mantel, in het onderstelde geval, zelfs schadelijk 

 zou werken, gelijk men wel eens heeft voorgegeven, is niet 

 aan te nemen. Immers, daar .de. pakkingbos zelve van me- 

 taal is, zal er, ook zonder den mantel, langs de pakking- 

 bos en den koker bovengenoemd, geleidende verbinding 

 tusschen de as en de koperhuid beslaan; alzoo de verhou- 



