( 5 ) 



Het is mij aangenaam in staat te zijn der Akademie de 

 bewijzen voor te leggen, dat deze verdeeling voor het ver- 

 volg onhoudbaar is. De verzameling van 's Rijks Museum 

 voor Nat. Hist. biedt mij daartoe de grondstof aan. Bij 

 alle vliegen, die twijfel hebben doen ontstaan aan de waarde 

 der stelselmatige indeeling van latreille, de Tabaniden, 

 en daarbij voornamelijk het geslacht flexatoma, de Nota- 

 canthen, de familiën der Sicarien, Xylophagi en Stratio- 

 mgdeS) was het nog mogelijk de bewering, dat de sprieten 

 slechts drie leedjes zouden hebben, waarvan het laatste 

 door verscheidene ringetjes als ingekeept was, te verdedi- 

 gen. Bij het insect van 's Rijks Museum, dat ik op het 

 oog heb, is het dat niet; bij die vlieg hebben de sprieten 

 ten allerduidelijkste 26 leedjes. 



Deze vlieg, door Dr. s. muller op Java gevangen, be- 

 hoort kennelijk tot de familie der Xylophagen; de geheele 

 vorm van het ligchaam en de pooten, maar voornamelijk 

 ook het beloop der aderen in de vleugels en de drie kus- 

 sentjes aan het laatste lid der tarsen maken het onmoge- 

 lijk dit dier tot de eerste afdeeling, die der Nemocera, te 

 brengen en dwingen ons om er eene plaats aan toe te kennen 

 in de zoo even genoemde familie en wel in de nabijheid 

 van het geslacht Subuia megerle of eigenlijk macquart *). 

 Zie de afbeelding. 



• 'De sprieten evenwel van dit insect zijn geheel heterogeen 

 van de overigen dier afdeeling. Zij bestaan uit 26 leed- 

 jes, waarvan het eerste afgeknot conisch en het grootste 

 is, het tweede napvormig, het derde grooter dan het 2 cle en 

 cyiindervormig met een' üitspringenden tand aan de onder- 

 zijde, het 4 UC en de volgende leedjes tot het laatste heb- 



*) Het Museum bezit slechts éën voorwerp. Bij dat unieke exem- 

 plaar zijn de monddeelen zoo zeer in de mondholte teruggetrokken, 

 dat ik die tot mijne spijt niet onderzoeken kon. 



