( ie ) 



bij het wijfje goudgroen, bij beiden met 4 zwarte strepen 

 in de lengte; de zijden zijn bij het eerste zwart met don- 

 kerviolette vlekken, bij het tweede donkerbruin met groene 

 plekken. Het schildje bij den man donkerblaauw, bij het 

 wijfje groen, is aan den achterrand bij beiden geheel om- 

 zet met zwarte borstelharen. De vleugels zijn doorschijnend, 

 bij het wijfje eenigzins bruinachtig, steeds met zwarte basis. 



De eerste ring van het achterlijf is bij het mannetje 

 donker violet; de tweede goudgroen met een breed blaauw- 

 zwart driehoekje in het midden, rustende op den achter- 

 rand; de derde goudgroen met den achterrand en drie 

 daarop rustende driehoeken blaauwzwart, deze achterrand is 

 met sterke zwarte borstelharen bezet; de laatste ring, in 

 het midden ingedeukt, is goudgroen met zwarte zijden. Dit 

 geheele segment is zeer dik met zwarte haren en borstels 

 bezet. — Het achterlijf van het wijfje verschilt doordien 

 1°. het goudgroen hier groenachtig goud is rnet rooden 

 gloed, '2°. het blaauwzwart minder plaats inneemt en ge- 

 heel zwart is, 3°. de tweede ring in het midden acht bor- 

 stels draagt en aan iedere zijde nog een. De buik is bij 

 beide geslachten donkerder groen dan de rugzijde. De 

 pooten zijn zwart met roodbruinen glans aan de scheenen 

 en met vale, zeer smalle en lange zuigkussentjes. 



Het mannetje werd door den Heer bernstein, het wijfje 

 door den Heer forsten uit ïernate overgezonden, 's Rijks 

 Museum bezit slechts twee individuen. 



10. S1LBOMYIA NITIDISSIMA Voll. 



Silbomyia nitidissima viridi-aenea, abdomine albo-qua- 

 drimamlato, alis nigvis. Long. 0,014 m. 

 Hab. Celebes. 



Deze soort gelijkt sterk op de bekende S. fuscipennis f. 

 en op de oa verwante micans, onderscheidt zieli echter 



