( 17 ) 



van beiden doordien er geen rood aan den kop te zien 

 is, door het aantal der witte vlekken op liet abdomen en 

 door zeer donkere, nagenoeg zwarte vleugels. De beschrij- 

 ving, die macquart, Dipt. exoL, II. p 3. pag. 118, van eene 

 Silbomyia micans geeft, van welke hij zelf zegt, dat zij 

 met wiedemann's beschrijving niet overeenstemt, past in 

 de meeste punten op ons insect, doch komt niet in allen 

 deele, namelijk niet in de kleur der vleugels overeen. 



Het aangezigt is zilverwit; het voorhoofd en de schedel 

 roodbruin met drie kleine goudgroene vlekjes op eene dwars- 

 rij. Be sprieten zijn bruin, de, mondrand en palpen bruin- 

 rood; het achterhoofd donkergrijs met zilverglanzigen rand. 

 Borststuk en achterlijf zijn op de bovenzijde goudgroen, 

 aan de onderzijde glimmend donkerblaauw. De pooten zijn 

 zwart, de vleugels bruinzwart, de vleugelschubjes wit met 

 smalle vale randen. Op den 2 den en 4 den ring van het 

 achterlijf ziet men van onder in de zijde eene witte sche- 

 raervlek, doch niet op den l st e n , noch op den 3 den ring* 



Het Museum ontving 4 wijfjes van Tondano op het 

 eiland Celebes. 



11. CALL1PHORA NIGRIBARBIS Voll. 



Calliphora nigra, abdomine coeruleo subtessellato % gena- 

 rum pilis nigris. Long. 0,014 in. 

 Hab. Japan. 



Wegens de groote overeenkomst van deze soort met de 

 algemeen welbekende C, falvibarbis rob. desv. (vomitoria 

 metg.) komt mij eene uitvoerige beschrijving overbodig 

 voor en zal het wel voldoende zijn te doen opmerken, dat 

 de twee punten van verschil daarin bestaan, dat bij de 

 Japansche soort de borstelharen aan de wangen niet rood, 

 maar zwart zijn, en dat het achterlijf geheel blaauw is 

 zonder zwart aan de randen der ringen. 



VEIISL. EN MEDED. AFD. NATUURK. DEEL XV. 2 



