( 53 ) 



die bij de beschrijvende dierkunde noodzakelijk waren om 

 deze deelen te onderscheiden. Zoo onderscheidt reeds lin- 

 naeüs een deel, dat digt bij den romp ligt, onder den 

 naam van femur, een daarop volgend lid onder den naam 

 van tibia, en het eind der pooten, dat bij vele Insecten 

 üit eene reeks van vijf elkander opvolgende leedjes bestaat, 

 noemt hij digitus. Geoffroy noemde dat deel tarsus t en 

 deze benaming heeft in de wetenschap den naam van di- 

 gitus verdrongen. Plet aantal der geledingen van dit deel 

 is in de orde der schildvleugeligen zelfs als hulpmiddel bij 

 de rangschikking gebezigd, waarop de namen Pentamera, 

 Heteromera, Tetramera en Trinera berusten. Later eerst 

 voegde men bij deze namen nog een' naam voor het stuk, 

 dat tusschen romp en femur ligt en welk deel men vroe- 

 ger niet onderscheiden had. Het werd nu coxa genoemd. 

 Een klein deel, dat den wortel van het femur uitmaakt, 

 werd door illigeii als trochanler benoemd, en is onder 

 dien naam het meest bekend, hoezeer mikan het vroeger 

 reeds als condylus onderscheiden had. 



In eene onlangs uitgegeven Verhandeling (Derde Deel 

 der Verhandelingen van de Akademie der Wetenschappen 

 van Stockholm, om Insektemas Extremiteter enz.) heeft de 

 Zweedsche dierkundige c. «r. sundevall deze benamingen 

 als minder juist verworpen, en daarvoor andere in de plaats 

 gesteld. Hij merkt op, dat de naam van coxa niet voegt 

 voor een uitwendig deel, het eerste lid der extremiteiten, 

 en dat tarsus niet gebezigd kan worden voor de laatste 

 afdeeling der extremiteiten (op hetgeen wij in het skelet 

 der gewervelde dieren tarsus noemen, volgt nog, 'zoo als 

 men weet, de metatarsus, en op dezen volgen dan de vin- 

 gers of toonen). 



Sundevall gaat echter nog verder in de hervorming der 

 terminologie. Hij doet opmerken, dat de benamingen, die men 

 aan de deelen der pooten bij de insecten gegeven heeft, ge- 



