( M ) 



nomen zijn van de achterste ledematen der gewervelde die- 

 ren De pooten der insecten zijn echter alle aan de borst 

 gehecht, en sundevall leidt daaruit af, dat de benamin- 

 gen voor het onderscheiden der deelen van de voorste le- 

 dematen der gewervelde dieren behoorden ontleend te wor- 

 den. Hij wil dus voor coxa den naam humerus hebben in 

 plaats gesteld, cubitus voor femur, aar pus voor übia (bij 

 de insecten is dit deel carpus en rnetacarpus te gelijk, bij 

 de Arachniden kan men hier twee leden en derhalve carpus 

 en rnetacarpus onderscheiden); den naam tarsus eindelijk 

 wil hij weder door de vroegere benaming van digitus zien 

 vervangen. 



Sundevall is van oordeel, dat deze veranderingen geene 

 grootere zwarigheden aanbieden, dan de benaming tibia, die 

 thans algemeen gegeven wordt aan een deel der pooten 

 van de vogels, 't welk bij vroegere Schrijvers vrij algemeen 

 femur werd genoemd. 



Tegen deze beschouwing intusschen kan men gewigtige 

 bedenkingen inbrengen. Dat de naam van tibia bij de be- 

 schrijving van den vogel algemeen den naam van femur 

 verdrongen heeft, is daaraan toe te schrijven, dat het lid 

 der pooten, 1 twelk daardoor wordt aangeduid, inderdaad de 

 tibia is, en volkomen aan dat deel bij Reptiles en Zoog- 

 dieren beantwoordt. De tibia der vogels is homoloog met 

 de tibia van den mensen. De vergelijking met overeenstem- 

 mende deelen was bij den vroegeren naam van femur over 

 liet hoofd gezien; eveneens werd die overeenstemming ver- 

 onachtzaamd in sommige dissertatiën, die in 't begin dezer 

 eeuw Onder kudolphi te Berlijn werden uitgegeven, waar, 

 bij het skelet der Itanae, het lange been, dat op het osfe- 

 moris volgt, crus secundarium genoemd is, terwijl twee 

 daarop volgende beenderen, die even als eene tibia en jlbula 

 naast elkander liggen, ook als zoodanig genoemd worden. 

 Het crus secundarium ondertusschen is ontstaan uit de 



