( 93 ) 



verbindingen uit de terugwerkende kracht der steunpunten 

 tegen de einden van den onderrand op die van den boven- 

 rand worden overgebragt, en of die drukkingen werkelijk 

 gelijk zijn aan die, uit de onderstelling voortvloeiende, dat 

 de zamengestelde ligger uit de bijeenvoeging van twee en- 

 kelvoudige is gevormd. 



Door de spanningen en drukkingen, op de onderscheidene 

 deelen van den ligger voortgebragt, ondergaan die deelen 

 uitrekkingen en verkortingen, die de gedaante van den lig- 

 ger veranderen; ten gevolge dier veranderingen blijven in 

 het algemeen de afstanden A B en A n B n (fig. 4) niet 

 dezelfde: worden zij grooter, zoo rekken de staven AB en 

 A n B n en oefenen dan terugwerkende krachten op die pun- 

 ten uit om die punten weder tot elkander te brengen; het 

 omgekeerde heeft plaats als de afstanden A B en A w B n 

 kleiner worden. Blijven de genoemde afstanden onveranderd, 

 dan wordt er door de verbindingsstaven geheel geene kracht 

 overgebragt. Men heeft dus te onderzoeken, welke verande- 

 ring de hoogte van eenen ligger ondergaat ten gevolge der 

 veranderingen in lengte zijner zamenstellende deelen. 



De verlengingen en verkortingen van veerkrachtige sta- 

 ven onder de werking van uitrekkende en zamendrukkende 

 krachten blijven altijd zeer klein in vergelijking harer 

 oorspronkelijke lengte, dewijl anders niet alleen de veer- 

 kracht of wederstand der staven verzwakt, maar ook eene 

 groote vervorming van den ligger in de uitvoering niet 

 mag worden toegelaten. Bij de berekening der vormveran- 

 deringen kan men dan, gemakshalve, de tweede en hoogere 

 magten dier uitrekkingen en zamendrukkingen in vergelij- 

 king der oorspronkelijke lengte verwaarloozen. De kleine 

 veranderingen in lengte, die wij dan hier te beschouwen 

 hebben, zijn evenredig aan de voortbrengende krachten en 

 aan de oorspronkelijke lengte der staven; zij mogen zekere 

 grenzen niet overschrijden, zal het wederstandsvermogen der 



