• . ( 98 ) 



hoogte zijn veranderd. Eene verbindingstaaf tusschen de eind- 

 punten A en B of A» en B„ zou bij de vormverandering 

 of doorbuiging van den ligger geene verlenging of verkor- 

 ting ondergaan en alzoo geene drukking of spanning over- 

 brengen. Men is dus in het algemeen niet geregtigd eene 

 verdeeling aan te nemen van de drukking door het steun- 

 punt in A aangebragt, en zou men bij eenen tralieligger, 

 ingerigt als in fig. 4, werkelijk afzonderlijke steunpunten 

 zoowel in A en A n als in B en B n moeten aannemen, als 

 men op het werkelijk bestaan der drukkingen en spannin- 

 gen, in fig. 4 aangewezen, rekenen wilde. Is echter de ver- 

 bindingsstaaf van dien aard, dat zij bij eene verkorting of 

 verlenging, die in vergelijking der aangroeijingen &b, &h 

 enz. als gelijk nul te achten is, drukkingen kan overbren- 

 gen, dan is het bestaan van drukkingen in A en A n niet 

 onmogelijk en kan men drukkingen in die punten aanne- 

 men, waarvan clan de grootte afhangt van den aard der 

 verbindingsstaven. 



Bestaat een ligger uit een even aantal vakken, zoo als 

 in fig. 5 of 6, zonder verbindingsstaveu aan de einden, dan 

 zullen de belastingen in de onevene aangrijpingspunten A j , 

 An enz. niet door de schuine staven in die punten uitko- 

 mende bij A en A n kunnen gedragen worden, omdat de 

 bevestigingspunten dier staven in den bovenrand geen steun 

 vinden: in die punten zouden dan trekkende krachten wer- 

 ken, waaraan de bovenrand met door te buigen kan toe- 

 geven. 



Bij een ligger met een oneven aantal vakken kunnen de 

 draagpunten A,, A 3 enz. wel belast worden, zoo als uit 

 de aanwijzing bij fig. 7 blijkt; daarbij dragen de eindpun- 

 ten van den bovenrand geene drukking; de deelen B B t 

 en B 8 B 9 kunnen aan beide einden gemist worden. 



Men zou welligt tegen het hier aangevoerde bewijs voor 

 de onveranderlijkheid in de hoogte bij het doorbuigen van 



