( 133 ) 



recente gevallen van paralysis m. abducentis, zoo als te 

 sterk convergerende, bijna onbewegelijke myopische oogen, 

 enz. En, eindelijk, zijn zeker veeleer enkele gewone dan 

 buitengewone gevallen, wier pathogenie niet geheel was 

 opgehelderd, verwaarloosd gevonden. — Ik aarzel dus niet 

 te verklaren, dat het eene uitzondering is, strabismus con- 

 vergens te vinden, zonder hypermetropie. 



In 't algemeen zijn het niet de hoogste graden van H, 

 waarmede strabismus zich verbindt. Dikwijls zelfs is, al- 

 thans bij jeugdige individuen, de hypermetropie geheel la- 

 tent: zij werd onwillekeurig geneutraliseerd door inspan- 

 ning van 't accommodatievermogen en kwam eerst aan 

 den dag bij kunstmatige paralyse der accommodatie. Reeds 

 vroeger had ik als voorloopig resultaat medegedeeld *"), 

 dat strabismus convergens in den regel van hypermetropie 

 afhankelijk is en voorts mondeling mijne bevinding aan 

 vele kunstgenooten medegedeeld. Dit gaf aanleiding, dat 

 ook Dr. pagenstecher en Dr. saemisch f) hierop hunne 

 aandacht vestigden: zij deelen ons mede, dat op 62 ge- 

 vallen van strabismus convergens concomitans door hen 

 slechts 29 maal hypermetropie werd gevonden. Ik neem 

 dit gaarne aan. Zij hebben, namelijk, alléén de manifeste, 

 niet de latente hypermetropie bepaald en zijn zelve over- 

 tuigd, dat, dien ten gevolge, // geringere Grade von Hy- 

 ,/ permetropie sicherlich übersehen, starkere unterschatzt wor- 

 i/ den sind.° Ik zie daarom in hunne mededeeling de bevesti- 

 ging mijner bevinding, want ook ik heb in niet veel meer dan 

 de helft der gevallen onmiddellijk manifeste H kunnen consta- 

 teren. Meestal bedroeg deze dan -%-$ tot -q, zelden ^ of meer. 



*) Ametropie en hare gevolgen, Utrecht 1862, bl. 45. Archiv f. Oph- 

 ihalmologie. B. VI, S. 92. 



f) Klinische Beobachtungen mts der Augènheilanstalt zu Wiesbaden. 

 Erstes Heft. Wiesbaden 1861. 



