( 185 ) 



vermogen wil inspannen, kan dus niet uitblijven. Die nei- 

 ging bestaat bij eiken hypermetroc-p. De emmetroop ook 

 zal zich hiervan overtuigen, wanneer hij negatieve glazen 

 voor zijne oogen houdt, en deze hierdoor tijdelijk in een" 1 

 toestand brengt van hypermetropie. Duidelijk bemerkt hij, 

 dat, bij de poging van scherp te zien, telkens dubbelbeel- 

 den als gevolg van verhoogde convergentie dreigen op te 

 treden, en dat hij weldra slechts de keus heeft tusschen on- 

 duidelijk zien en scheelzien. Onbewust bestaat deze strijd 

 welligt voor alle hypermetropen. 



Hypermetropie is eene zeer verbreide anomalie. Ik heb 

 de overtuiging, dat zij nog veel menigvuldiger voorkomt 

 dan myopie. Is nu strabismus convergens in den regel 7 t 

 gevolg van hypermetropie, blijkbaar komt hypermetropie 

 zeer dikwijls voor zonder strabismus; men kan zelfs zeg- 

 gen, dat slechts in een betrekkelijk klein aantal der ge- 

 vallen van hypermetropie strabismus zich ontwikkelt. Dit 

 intusschen kan ons geenszins bevreemden. In 't algemeen 

 wordt, namelijk, de behoefte, om een voorwerp met beide 

 oogen te gelijk enkel te zien, diep gevoeld. De rigting der 

 gezigtslijnen wordt hierdoor met kracht bepaald. Reeds 

 vóór vele jaren, bij mijne proeven over de werking van 

 prismatische glazen *), heb ik mij hiervan overtuigd. Brengt 

 men een zwak prismatisch glas, met den brekenden kant 

 naar binnen gekeerd, vóór één der oogen, dan vertoont 

 zich het gefixeerde voorwerp onmiddellijk dubbel, maar on- 

 willekeurig brengt men terstond eene verhoogde convergen- 

 tie voort, die de dubbelbeeldeu doet zamenvloeijen; en 

 neemt men eenige oogenblikken later het glas weder weg* 

 dan komen voor een oogenblik op nieuw dubbelbedden 

 te voorschijn, die echter even spoedig door vermindering 

 der convergentie verdwijnen, 't Is nu alsof de dubbelbedden 



*) Nederlandsche Lancet. %* Ser. D. III, bl. 233. 1845 



