( 130 ) 



van zelf weer inéénvloeijen : de hierbij gemaakte beweging 

 geschiedt zoo spontaan, dat men er zich niet. eens van be- 

 wust wordt. Die weerzin van dubbelbedden, of liever het 

 instinctmatig vasthouden aan 't binoculaire zien, vrijwaart 

 de meeste hypermetropen voor strabisme. Zij offeren het 

 gemakkelijk en scherp zien op, liever dan zich te getroos- 

 ten, dat op de beide gele vlekken verschillende voorwer- 

 pen hun beeld zouden vormen. Hierin dus vinden wij den 

 grond, waarom niet schier alle hypermetropen scheel zien. 

 Men bedekke het eene oog met de hand, terwijl het, even 

 als 't andere, geopend is, en bij de meeste hypermetropen 

 zal de gezigtslijn al spoedig naar binnen afwijken. Het- 

 zelfde geschiedt, wanneer de emmetroop een negatief glas 

 voor 't niet bedekte oog houdt. 



De vraag, die nu van zelf zich voordoet, is deze : Welke 

 omstandigheden moeten er medewerken, om bij hyperme- 

 tropen strabismus te doen ontstaan? 



Die omstandigheden zijn van tweederlei aard : a. die de 

 waarde van 't binoculaire zien verminderen, b. die de con- 

 vergentie gemakkelijker maken. 



Tot de eerste soort behooren: 



1°. Aangeboren verschil in gezigtsscherpte of in breking s- 

 toestand der beide oogen. Bjj hypermetropie is de gezigts- 

 scherpte dikwijls onvolkomen, hetzij op één, hetzij op beide 

 oogen. Deels is dit toe te schrijven aan astigmatisme, deels 

 aan eene nog onbekende onvolkomenheid van het netvlies. 

 Treft de verminderde gezigtsscherpte slechts het eene oog, 

 dan zal, bij te groote convergentie, het beeld op dit oog 

 niet zooveel storen. Hetzelfde is 't geval, wanneer de graad 

 van H op het afwijkend oog grooter, en het beeld op dit 

 oog dus minder scherp is. In beide gevallen zal, bij gevolg, 

 ligter strabisme ontstaan. Maar in dubbele mate stijgt de 

 voorbeschik theid, wanneer beide omstandigheden, hoogere 

 graad van H en verminderde gezigtsscherpte, zoo als dik- 



