( 140 ) 



behandeld, bevordert de convergentie op absolute wijze. 

 Relatief heeft 't verband tusschen gezigtslijn en hoorn vlies -as 

 bij hypermetropen hetzelfde gevolg. Schiet nu bij 't zien 

 op afstand de geëischte divergentie der hoorn vlies -assen lig- 

 telijk te kort, dan zal evenzeer, onder den invloed der hy« 

 permetropie, de convergentie bij "t zien in de nabijheid 

 relatief te groot worden. De voorwaarde voor de ontwik- 

 keling van strabisme is hiermee gegeven. Werkelijk is mij 

 dikwijls gebleken, dat bij scheelzienden na tenotomie een 

 belangrijke graad van divergentie der hoornvlies-assen werd 

 vereischt, om de gezigtslijnen een' evenwijdigen stand te 

 doen aannemen ; dikwijls zijn schijnbaar de oogen volko- 

 men goed gerigt, en toch, wanneer, bij 't fixeren van een 

 verwijderd punt, afwisselend 't eene en 't andere oog met 

 de hand bedekt worden, merkt men op, dat het pas ge- 

 opende oog telkens nog eene ruime beweging naar buiten 

 heeft te maken, om 't verwijderde punt te fixeren. Som- 

 tijds is dit in zoo hoogen graad 't geval, dat tot het bi- 

 noculaire zien op afstand een misstand door' divergentie 

 zou worden vereischt. Dit bragt mij op 't vermoeden, dat, 

 terwijl in 't algemeen de groote hoek cc 't ontstaan van 

 strabismus convergens bij H bevordert, eene buitengewone 

 grootte van dien hoek meer bijzonder tot dezen vorm van 

 strabismus voorbeschikt. Om dit vermoeden te toetsen, werd 

 de hoek cc gemeten in een tiental gevallen van strabismus 

 convergens. De metingen werden grootendeels door den 

 Heer hamer, thans interne in 't gasthuis voor ooglijders, 

 naar de vroeger beschrevene methode met de hem eigene 

 naauwkeurigheid volbragt. Nevenstaande tabel I bevat de 

 resultaten : 



