( 144 ) 



Vooreerst nu vindt men bij deze niet scheelziende hy- 

 pernietropen gemiddeld a = 6\56, dat is 1\07 kleiner 

 dan bij de scheelziende. Ten anderen, blijkt nader, dat de 

 graad van H van invloed is op cc. De vergelijking met de 

 gemiddelde et = 7°. 3, bij hoogere graden van H gevon- 

 den, wijst het reeds aan. Maar duidelijker nog komt het 

 op tabel II aan den dag, waarop de personen naar de 

 grootte van « gerangschikt zijn, en onder H ? de vermoe- 

 delijke graad der totale H, op 14jarigen leeftijd, werd ge- 

 schat, 't Valt terstond in 't oog, dat die ongeveer gelij ■ 

 ken tred houdt met a. Tot schatting van H ? dienden mij, 

 onder inachtneming van den leeftijd, de gevondene Hm en 

 ook somtijds H ; zij wijkt zeker weinig van de waarheid af. 



De uitkomst is dus, dat, bij gelijke graden van H, 

 hooge waarden van cc bijzonder tot strabismus convergens 

 voorbeschikken. Aan deze uitkomst hecht ik te meer be- 

 teekenis, omdat zij in '/ algemeen bewijst, dat de groo- 

 tere hoek a, aan H eigen, voor het verband tusschen H 

 en strabismus convergens niet onverschillig is. 



Bij de hoogste graden van H wordt zelden strabismus 

 waargenomen. Dit kan ons niet bevreemden. Hier toch is 

 het accommodatievermogen zelfs onder abnormaal verhoogde 

 convergentie nog niet toereikend, scherpe beelden voort te 

 brengen, en men wordt alzoo veeleer geleid tot de oefe* 

 ning, om uit onvolkomen netvliesbeelden juiste voorstel- 

 lingen te vormen, clan door een maximum van inspanning 

 de netvliesbeelden zooveel mogelijk te verbeteren Boven 

 reeds zagen wij, dat bij gemiddelde graden van H stra- 

 bisme 't meest gevonden wordt. Deze behooren tot de re- 

 latieve hypermetropie : het oog kan zich voor evenwijdige 

 en zelfs voor divergerende stralen inrigten, voor eenigen 

 tijd ook de accommodatie volhouden, doch alléén onder 

 convergentie der gezigtslijnen op een punt, digter bij 't 

 oog gelegen dan het punt, waarvan de stralen uitgaan. 



