- ( 147 ) 



op de gele vlek verschijnt het beeld van een geheel ander 

 voorwerp, waarmee men zich in 't geheel niet bezig houdt 

 en waarvan dus ook gemakkelijk wordt geabstraheerd. Soms 

 blijft op den duur deze vorm van zoogenoemd periodiek 

 scheelzien, bij 't zien in de nabijheid, voortbestaan : stoeber *) 

 en artl f) hebben ieder een merkwaardig geval van dien 

 aard beschreven, waarvan de grond hun onbekend moest 

 blijven. In de meeste "gevallen echter wordt het strabisme 

 spoedig constant. De regel nu is, dat altijd één en 'tzelfde 

 oog afwijkt (strabismus simplex) ; dit gold reeds, toen 't 

 scheelzien nog voorbijgaand was. Wanneer het bij II al- 

 ternerend voorkomt, zijn dikwijls andere oorzaken in 't spel. 

 Het scheelzien is doorgaans concomiterend ; de bewegingen 

 zijn vrij ; de excursie normaal, evenwel met overtollige be- 

 wegelijkheid naar binnen, beperkte naar buiten, op beide 

 oogm, ook wanneer het ééne constant afwijkt, het andere 

 constant goed gerigt is. Beide inwendige oogspieren zijn 

 dus als verkort te beschouwen. De verkorting, aanvankelijk 

 dynamisch, is bij 't constante strabisme organisch gewor- 

 den: zij is 't gevolg van excessive werking, met verslap- 

 ping der antagonisten; ziekelijke structuur-verandering is 

 niet aanwezig. Dat beide inwendige spieren verkort zijn, 

 hangt af van de gewoonte, het gefixeerde voorwerp naar 

 de zijde van 't afgeweken oog te houden, zoodat ook op 

 't niet afgewekene de m. rectus internus in relatief sterke 

 zamentrekking wordt gebragt. Bij dezen stand wordt de II 

 van 't niet afwijkend oog 't best overwonnen. Ook wan- 

 neer 't strabisme constant is geworden, verbindt zich met 

 't fixeren eene relatief sterkere inspanning der inwendige 

 regte spieren, waardoor de hoek van scheelzien toeneemt, — 

 bij reeds bestaanden grooten afwijkingshoek alleen in min- 



*) Arm. d"Ocuï. 18 55. T. XXXTIT. p. 177- 



t) 1. c. T. III. p. 812 



10* 



