( 155 ) 



hangt, is daarvan dan ook geen strabisme te wachten. 

 Artl *) heeft door anatomisch onderzoek aangetoond, dat 

 M in den regel berust op uitzetting der vliezen van 't 

 achterste segment van den oogbol en verlenging der gezigtsas. 

 Algemeen is dit gewigtig feit thans als waar erkend. In alle 

 afmetingen is bij myopie de bulbus vergroot, doorgaans 

 evenwel het meest in de rigting der gezigtsas. 't Gevolg 

 daarvan is, dat de bulbus tot den vorm eener ellipsoïde 

 nadert, welker lange as de gezigts-as is. Belemmeren de 

 grootere afmetingen in 't algemeen reeds de bewegelijkheid, 

 zoo is het toch vooral de ellipsoïdische vorm, die bij draai- 

 jing om de korte assen in eene holte van gelijken vorm, 

 bij de geëischte vormverandering, tot grooten weerstand aan- 

 leiding geeft. Daarenboven verwijderde zich het draaipunt niet 

 slechts van de voor-, maar ook van de achtervlakte van 't oog. 

 Zijne ligging is overigens niet ongunstig. Onderzoekin- 

 gen, gemeenschappelijk met Dr. doyer verrigt, bewezen, 

 namelijk, dat het achter 't midden der gezigtsas gelegen 

 is, en wel in die mate, dat het vóór het draaipunt gele- 

 gene tot het achter dit punt gelegene deel der gezigtsas 

 staat = 15 : 11. Maar genoegzaam dezelfde verhouding 

 werd ook gevonden bij de langere gezigtsas van myopen : 

 het draaipunt ligt hier dus verder van de achtervlakte; 

 de excursies zijn voor gelijke graden van rotatie dus groo- 

 ter en de draaijing wordt alzoo noodzakelijk beperkt. Deze 

 beperking zou nog grooter zijn, wanneer niet door oneven- 

 redige uitrekking van het buitenste en aehterste gedeelte 

 van 't segment de intrede der gezigtszenuw meer naar 

 binnen verplaatst en dus betrekkelijk minder van het draai- 

 punt verwijderd werd. Voorts kan tot beperking bijdragen, 

 de grootere afstand tusschen draaipunt en de insertie-pun- 



*) Die Krankheiten des Auges. B. lil. Prag, 1856. S. 237. 



