( 159 ) 



leveren, 't Is meestal een klein voorwerp wat de myoop 

 scherp zien wil : hij nadert dit tot het oog, dat hij wenscht 

 te gebruiken, en 't andere is inmiddels op verwijderde voor- 

 werpen gerigt, die, wegens de myopie, zeer diffuse en dus 

 weinig storende beelden geven. Wordt nu eens met af- 

 wijking gezien, dan kan er w r einig drang bestaan, om zich 

 de inspanning tot convergentie te laten welgevallen, — te 

 minder, wijl ook daarmee de afstand B, (die van 't verste 

 punt van duidelijk zien) kleiner wordt en 't voorwerp dus 

 nog digter bij 't oog moet gehouden worden. Juist wan- 

 neer de convergentie moeijelijkheid begint te ondervinden, 

 wordt de geassocieerde inspanning der accommodatie bij- 

 zonder groot. 



Bij progressive myopie is men vaak getuige, hoe 't bi- 

 noculaire zien zich tegenover het relatief divergerend stra- 

 bisme tracht te handhaven. Voor de vermoeijenis, stijgen- 

 de door de inspanning, moet het echter doorgaans spoedig 

 zwichten, 't Lezen bijv. begint binoculair; maar na eenigen 

 tijd wijkt het ééne oog af, onwillekeurig en onbewust, zoo- 

 dat men de klagt verneemt, dat de eene bladzijde over de 

 andere heenschuift. Men kan nu talrijke overgangen con- 

 stateren. Nadert men een voorwerp meer en meer tot de 

 oogen, dan neemt de convergentie toe tot nabij haar maxi- 

 mum. Blijft het voorwerp hier, dan wijkt het eene oog des 

 te spoediger af, hoe meer het tot het maximum van con- 

 vergentie was genaderd. Onmiddellijk wijkt het af, wanneer 

 men 't voorwerp tot binnen het maximum van convergentie 

 brengt. Eveneens geschiedt dit terstond, wanneer bij sterke 

 convergentie 't eene oog met de hand bedekt wordt. Wordt 

 de bedekkende hand nu weggenomen, zoo blijft desniette- 

 min de afwijking voortbestaan. Ook wanneer het voorwerp 

 tot het oog genaderd werd, terwijl voor 't andere, overigens 

 geopende, oog de hand gehouden wordt, wordt de conver- 



