( 168 ) 



deze gevallen niet veel waarde heeft; dat, tweedens, be- 

 paaldelijk bij 't zien op afstand, de dubbelbedden van ge- 

 wone voorwerpen naauwelijks bemerkt worden en men dus 

 gemakkelijk van den indruk van 't sterk myopische oog 

 abstraheert; dat, derdens, de beperkte bewegelijkheid hier 

 slechts het ééne oog betreft en eene relatieve afwijking 

 naar buiten dus minder bezwaar moet vinden, en, einde- 

 lijk, dat, zoodra eenige inspanning der musculi recti interni 

 gevorderd wordt, om divergentie der gezigtslijnen te voor- 

 komen, die daarom zal moeten uitblijven, dewijl het op af- 

 stand vrij scherp ziende zwak inyopisch of emmetropisch oog, 

 ten gevolge der zich associërende inspanning der accommo- 

 datie, onmiddellijk minder goed waarneemt. 



't ÏS bekend, dat het eerst buffon *) in een verschil 

 tusschen de beide oogen de voornaamste oorzaak zocht van 

 scheelzien. Dat verschil noemt hij vrij onbepaald // une 

 inégalité de force dans les yeux". Blijkbaar heeft hij, bij de 

 gegevene verklaring, een verschil in refractie op het oog; 

 maar bij zijn onderzoek van scheelzienden verwart hij dit 

 telkens met een verschil in geziglsscherpte. Hij tracht 

 vooral aan te toonen, dat ongelijke indrukken derzelfde 

 voorwerpen op corresponderende deelen van het netvlies 

 storender zijn dan die van geheel andere voorwerpen, en 

 onder zekere omstandigheden moge hij hierin regt hebben. 

 Instinctmatig zou daarom 't ééne oog afwijken. Vooral, ik 

 zou bijna zeggen, uitsluitend, heeft buffon daarbij aan 

 strabismus convergens gedacht; maar aan 't slot zijner ver- 

 handeling spreekt hij toch ook van enkele gevallen, waarbij 



*) Sur la cause du slrabisme on des yeux louches, in Mémoires de 

 V Académie, 1743, — te vinden ook in huffon, [listoire etc. Supple'm. IV. 

 p. 410. Paris, 1777. 



