( 170 ) 



Aan verschil tusschen de beide oogen, hetzij in gezigts- 

 scherpte, hetzij in refractie, is overigens in betrekking tot 

 het ontstaan van strabismus door sommigen *) te veel, door 

 anderen f) te weinig waarde gehecht. Ik meen te hebben 

 aangetoond, dat als onmiddellijke oorzaak van strabismus ge- 

 noemd verschil niet optreedt; maar dat het wel de oorzaak 

 worden kan, waarom, bij zekere determinerende voorwaarden, 

 in 't niet afwijkend oog te zoeken, strabismus tot stand komt. 



Ook 't verband tusschen myopie der beide oogen en stra- 

 bismus divergens is vroeger niet geheel over 't hoofd gezien. 

 Joh. mueller §) beschrijft zelfs een strabismus myopum. 



//Es ist bekannt", zoo vangt hij de verklaring aan der 

 ontwikkelingswijze, // dass die Kurzsichtigen die nachsten 

 // Gegenstande nur mit einem Auge betrachten, wahrend 

 // das andere, auch kurzsichtige Auge mit seiner Sehachse 

 //ganz abgelenkt und in die Eerne gerichtet, undeutlich 

 // oder gar nicht sieht". Dit is de toestand, dien wij re- 

 latief divergerend strabisme noemden. Hij wordt reeds door 

 buffon beschreven, als voorkomende op zijn eigen oogen. 

 Bij zich zei ven roept hij 't verschil der beelden op de beide 

 oogen mede ter verklaring in ; maar in 't algemeen vindt 

 hij in de buitengewone convergentie, bij myopen vereischt, 

 de oorzaak, // que la vue est fatiguée et moins distincte 

 // qu'en regardant d'un seul oeil". Mueller stelt dezelfde 

 oorzaak bovenaan, maar wijst nog daarenboven op de door 

 de convergentie toenemende refractie. Intusschen, om te 

 verklaren, dat de gezigtsas later ook blijvend meer of min- 

 der van de normale rigting afwijkt, denkt hij alléén aan de 



*) Verg. böhm, Das Schieten. 1. c. ; artl, Die Krankheiten des Auges 

 B. III. S. 306 u. f. Prag, 1856. 



f) Verg. uuete, Lehrb. der O/jhthalmulogie. B. II. S. 524. 

 §) 1. c. p. 237. 



