( 171 ) 



uit de afwijking volgende verwaarloozing van 't eene oog, en 

 wij lezen dan ook niet, dat die afwijking bepaaldelijk naar 

 buiten zou plaats hebben. — Ook ruete *) spreekt over 

 't verband tusschen myopie en strabisme. Wij zagen, dat, 

 terwijl in 't algemeen aan hooge graden van progressieve 

 myopie relatief divergerend strabisme met neiging tot ab- 

 soluut verbonden is, als uitzondering de convergentie bij 

 't zien in de nabijheid zich handhaaft, ten koste evenwel 

 van parallelisme bij 't zien op afstand. Die uitzondering 

 nu, waarbij strabismus convergens — relatief, indien men 

 wil — zich met progressieve myopie verbindt, werd door 

 ruete herkend, niet de regel. Zelfs van 't bestaan van 

 relatief divergerend strabisme kon hij zich niet overtuigen, 

 ongetwijfeld, dewijl hij het zocht bij te geringe graden van 

 myopie, waar 't doorgaans ontbreekt. 



In 't algemeen is men weinig bevredigd, wanneer men de 

 rijke litteratuur over strabisme, met het oog op de oorza- 

 ken, raadpleegt. Vooral strabismus divergens werd zeer stief- 

 moederlijk behandeld. Eene onderscheiding der oorzaken naar 

 de verschillende vormen is niet te vinden, en waar in 't al- 

 gemeen van de oorzaken van strabisme sprake is, was men 

 blijkbaar met de gedachte aan strabismus convergens ver- 

 vuld. Ik heb dan ook alleen nog te wijzen op de schrif- 

 ten van von graefe, betrekkelijk het insufficiënt zijn der 

 inwendige regte spieren, in welks talrijke modificatiën de 

 trapswijze overgang tot strabismus divergens te zoeken is, 

 en ook zeker wel door von graeee gezocht werd. // Man 

 //kann überhaupt", zoo lezen wij in zijne laatste verhan- 

 deling f), // die Insufficienz als ein nach den Objectabstün- 

 // den variirendes dynamisches auswarts Schielen definiren, 



*ï 1. c. B. 1. S. 226. 



f) Archiv f. Ophth. B. VIII. Abth. 2. 



