( 184 ) 



men geteld heeft, in secunden en hare onderdeelen her- 

 leid, af, en men zal daarmede het oogenblik, waarop de 

 slinger des secun denkleppers werd losgelaten, naar het hoofd- 

 uurwerk, met zekerheid, binnen een paar • honderdste deelen 

 eener secunde, bepaald hebben. 



Bij de toepassing van dit eenvoudig beginsel stuit men 

 op eene zwarigheid, die ik overwonnen heb door eene hand- 

 greep, waaruit de maatregel, op bladz. 32 mijner verhan- 

 deling over de tijdseinen der Nederlandsche Marine ver- 

 meld, is voortgevloeid. Wil men den secundenklepper, 

 met goede gevolgen, als eenen nonius op den tijd kunnen 

 gebruiken, dan is het natuurlijkerwijze boven alles nood- 

 zakelijk, dat tusschen het oogenblik, waarop men den slin- 

 ger loslaat, en dat van den eersten tik, juist eene dubbele 

 schommeling van den slinger verloope of dat men dat tijds- 

 verloop, zonder moeite, met een"' hoogen graad van juist- 

 heid kunne bepalen. Zij in Tig. 1 AB de boog dien de 

 punt van den slinger beschrijft, als het uurwerk gedurende 

 een' geruimen tijd geloopen heeft en alzoo de zoogenaamde 

 amplitudo van den slinger, wier uitgestrektheid afhangt 

 van het échappement, van de kracht die het uurwerk heeft 

 uit te oefenen en van de kracht waardoor het wordt ge- 

 dreven. De slinger beweegt zich, langs den boog AB bij 

 afwisseling van de linker- naar de regter- en van de reg- 

 ter- naar de linkerzijde. Laat, om die twee bewegingen 

 van elkander te onderscheiden, de eerstgenoemde door den 

 boog CD en de laatstgenoemde door den boog EF worden 

 voorgesteld. Zij LI de vertikale lijn, gaande door het punt 

 waar de slinger is opgehangen, zoodat de boog AB, door 

 die lijn in twee gelijke deelen wordt verdeeld. Bij de be- 

 weging van den slinger van de linker- naar de regterzijde, 

 komt hij ergens in een punt G, waarbij een tand van het 

 schakelrad te^en het anker valt. Keert de slinger van de 

 regter- naar de linkerzijde terug, zoo komt hij in een au- 



