( 379 ; 



// der twee laatste termen, geeft eene vergelijking van twee 

 f f graden lager." 



Die twee laatste termen zijn ( — aa-\-£b) en ( — i'a-\-£'b). 

 Bij de bewerking der eliminatie komt terstond deze twee- 

 ledige uitdrukking (*£'—«'£), dat is (EG.EG — E 2 G'j. 

 Zij is derhalve nul. Hierdoor wordt de geheele uitdrukking, 

 die de uitkomst is van het eerste gedeelte der bewerking 

 van het elimineren, deelbaar door «, en dit maakt dat de 

 eind-uitdrukking, die, bij volstrekt willekeurige waarden 



der coëfficiënten cc , |5 é', f', van de 'negende magt zou 



moeten zijn, van den achtsten graad wordt. Maar dit heeft 

 ook plaats, welke de teekens van die twee laatste termen, 

 gelijk ook van de overige, zouden mogen wezen, dewijl altijd 

 EG . EG = -f- E 2 . G 2 , en daarom altijd (« f — e'£) = 

 is, welk ook het teeken zij dat aan E en aan G toekomt. 

 Het verder afdalen van de 8 e tot de 6 e magt, is alleenlijk 

 een gevolg der bijzondere wijze van zijn of zamengesteld zijn 

 der uitdrukkingen, die door a, (5 enz. worden voorgesteld 

 of zijn vervangen geworden; want deze uitdrukkingen voor 

 a } (?, y ... substituerende in de verkregene uitdrukking van 

 de 8 e magt, verdwijnt hare laatste van a onafhankelijke 

 term, en de uitdrukking, die overblijft, zal dan door a l 

 kunnen worden gedeeld. 



T)e opmerkingen op blz. 183 (35), aangaande den graad 

 der eindvergelijking, maar inzonderheid aangaande den in- 

 vloed der teekens van de te behandelen twee vergelijkingen, 

 hadden ganschelijk achterwege kunnen blijven. Het doel 

 der uitwijding was slechts toelichting van hetgeen, bij uit- 

 voering der bewerking van het elimineren, zou blijken. 

 Een bewijs toch, dat de eindvergelijking moet zijn van de 

 zesde magt en van den derdemagtsvorm, zou met deze 

 toelichting niet gegeven zijn. Maar ook lag het geven van 

 bewijs hiervan niet in de bedoeling; er is geen bewijs 

 noodig; men weet, uit den aard der zaak, die hier be- 



