( 380 ) 



schouwd wordt, of waartoe hetgeen men verrigt betrekking 

 heeft, wat er zal moeten komen. Wilde men nogtans een 

 bewijs, het zou, naar aanleiding van de aanmerking, door 

 den Heer lobatto aan mij medegedeeld, dit zeer eenvou- 

 dige kunnen zijn. Van voren weet men, dat a en b elke 

 niet meer dan drie van elkander verschillende waarden kun- 

 nen hebben. Bovendien wordt aan de beide te behandelen 

 vergelijkingen, blz. 182 of 183 (34 of 35), ook voldaan, 

 als men a en b tegelijk in — a en — b verandert. Daar- 

 uit volgt dan, dat de eindvergelijking van een even graad, 

 derhalve hier van de 6 e magt, zal moeten zijn, maar tevens 

 noodzakelijk van den derdemagtsvorm. 



Het lag niet in het plan der behandeling van het on- 

 derwerp der Bijdrage, om een bewijs te geven van het be- 

 staan van drie hoofdassen voor elk punt van een ligchaam, 

 of voor eenig punt, tot een ligchaam behoorende of be 

 trekking hebbende. Zoo ook behoefde niet gewaagd te wor- 

 den van het meerendeel bewijzen, voor dat bestaan door 

 onderscheidene voorname wiskundigen gegeven. Slechts van 

 enkele werd dit gedaan, voor zooveel betrof de verschil- 

 lende wijzen, waarop de vergelijkingen kunnen worden ver- 

 kregen, om het voorstel, ter bepaling der rigtingen van 

 hoofdassen, op te lossen. Het was mij daarbij ontgaan, dat 

 de Heer lobatto mede een bewijs voor genoemd bestaan 

 had gegeven in het Eerste Deel (blz. 166) van het Tijd- 

 schrift voor de Wis- en Natuurkundige Wetenschappen, 

 uitgegeven door de Eerste Klasse van het voormalig Ko- 

 ninklijk Nederlandsen Instituut van Wetenschappen, Letter- 

 kunde en Schoone Kunsten (Deel I verschenen in 1848). 



In een Naschrift maakt de Heer lobatto melding van 

 een kort bewijs van clausen, voorkomende in Deel V van 

 het Journal für die reine und angewandte Mathernatik van 



