( 417 ) 



eene hulplens, voor de kristallens geplaatst, de cardinale 

 punten van 't oog op zoodanige wijze zou veranderen als 

 bij het accommoderen werkelijk geschiedt. Dit laatste kun- 

 nen wij gemakkelijk toetsen. 



Zij, namelijk, q>" (fig. 3) het achterste 

 vereenigingspunt der cornea cc voor stralen, 

 uitgaande van 't verste, p' voor stralen, uit- 

 gaande van 't naaste punt, dan moet de 

 hulplens 1 de naar p' convergerende stra- 

 len, doen convergeren naar y", reeds voor 

 zij de kristallens bereiken. Is d de afstand 

 van het hoofdpunt h der hulplens van de 



-■Pi 



8.- 



co 

 fcfa 



s*-- 



cornea, hcp" = ï 1 , hp' 



f dan is 



1 



P H ~ d / ë - d 



Voor d stellen wij twee millimeters. Wel is 

 waar, ligt de voorvlakte der kristallens ver- 

 der van de cornea verwijderd; maar de hulp- 

 lens 1, die zich in zekeren zin voor de 

 kristallens plaatst, heeft den vorm van een 

 positieven meniscus, welks hoofdpunten vóór 

 het bolle vlak gelegen zijn, en de onein- 

 dig dunne lens, die den meniscus zal ver- 

 vangen, moet, om gelijke werking te heb- 

 ben, in zijn tweede hoofdpunt h staan. In 

 't schematisch oog nu is de radius der cor- 

 nea = 8 mm., de brandpuntsafstanden der 

 cornea F, = 23.692 en F„ = 31.692 ram. ; p ligt bij ac- 

 commodatie voor nabijheid, zoo als wij zagen 136.6 mm. 

 van 't knooppunt, dus 136.6 — 6.5 — 130.1 mm. (= f') 

 van de cornea. 



Het vereenigingspunt p' van stralen, uit p uitgaande, 



VERSL. EN MEDED. AFI). NATÜÜRK. DEEL XV. 28 



-\-P-i 



