( 429 ) 



ruimte tussclien A en B zij met lucht of eeuige andere 

 isolerende stof gevuld. Indien men A met eene electrici- 

 teitsbron van gegevene spanning, bijv. den knop eener 

 Leidsche flesch, en B met den grond verbindt, zoo stellen 

 deze ligchamen een condensator daar. A en B zullen door 

 influentie op elkander werken en hunne tegen elkander 

 overgestelde oppervlakten eene lading ontvangen. Deze la- 

 ding, dat is de hoeveelheid electriciteit, op elke opper- 

 vlakte aanwezig, is eene functie van hare afmetingen en 

 betrekkelijken stand. Op eenvoudige en vernuftige wijze 

 worden deze hoeveelheden elektriciteit door gaugain ge- 

 meten, hetgeen hem tot de empirische kennis dier functie 

 leidt of, wanneer zij langs theoretischen weg kan gevonden 

 worden, eene vergelijking van theorie en waarneming toelaat. 



Bij deze elektrostatische proeven voegen zich nu de over- 

 eenkomstige galvanische. De isolerende stof tusschen A 

 en B wordt vervangen door een elektrolytisch vocht; A 

 verbonden met de positieve en B met de negatieve pool 

 eener galvanische batterij, waarbij men, om grootere over- 

 eenstemming met het vorige geval te verkrijgen, kan aan- 

 nemen, dat B naar den grond afgeleid blijft, hetgeen de 

 spanning aan die zijde = maakt, zonder de stroomsterkte 

 te veranderen. Er gaat nu tusschen A en B een stroom 

 over, waarvan de sterkte, dat is de hoeveelheid der in de 

 tijdseenheid overgevoerde elektriciteit, voor naauwkeurige 

 meting vatbaar is. Op deze wijze herhaalde gaugain de 

 vorige proeven bij dezelfde afmetingen en betrekkelijken 

 stand van A en B. De stroomsterkten bleken evenredig 

 te zijn aan de vroeger verkregene ladingen. Dezelfde wet 

 beheerscht dus de elektrostatische influentie en de voort- 

 planting des galvanischen strooms. 



Deze uitkomst schijnt gaugain toe zeer te pleiten voor 

 de nieuwe denkbeelden omtrent electrische werking, door 

 ïaraday in de wetenschap ingevoerd. Terwijl de gewone, 



