( 430 ) 



op de proeven van coulomb gegronde theorie, wier wis- 

 kundige ontwikkeling door poisson aangevangen en later 

 door green, gauss, w. thomson en anderen voortgezet is, 

 aan de elektriciteit aantrekkende en afstootende krachten 

 toekent, werkende in omgekeerde reden van het kwadraat 

 des afstands, en uit deze krachten de verklaring van alle 

 electrische verschijnselen afleidt, wordt door faraday eene 

 werking der electriciteit op merkbare afstanden ontkend, 

 ten minste indien tusschen de op elkander werkende elec- 

 trische ligchamen geen volkomen ijdel bestaat. Indien een 

 geëlectriseerd ligchaam A van een geleider B gescheiden 

 is door eene isolerende stof, werkt A door influentie alleen 

 op de naaste deeltjes dier stof en brengt hen in eenen 

 gepolariseerden toestand, waardoor deze weder op de vol- 

 gende werken enz., totdat de influentie den geleider B be- 

 reikt. Zelfs is het proces in den geleider zelven aanvanke- 

 lijk hetzelfde. Ook zijne deeltjes worden bij opvolging 

 gepolariseerd ; maar zij bezitten de eigenschap, welke aan 

 die des isolators ontbreekt, om zich op elkander te ontla- 

 den, en vandaar dat bij een geleider de electriciteit zich 

 alleen aan de oppervlakte bevindt. Het kan daarom niet 

 bevreemden, dat isolering en geleiding door faraday in 

 zeker opzigt beschouwd worden als de uiterste trappen van 

 eenzelfden toestand. Verder kan men, van deze voorstel- 

 ling uitgaande, verwachten, dat de electrische influentie- 

 werking door eene isolerende stof en de galvanische gelei- 

 ding door een electrolvtisch vocht aan dezelfde wetten ge- 

 hoorzamen. 



Gaugain merkt verder ten gunste der theorie van fa- 

 raday op, dat volgens haar de influentie zich in het al- 

 gemeen voortplant langs kromme lijnen, even als de gal- 

 vanische stroom, terwijl volgens de gewone theorie de 

 kracht, die de influentie teweeg brengt, uitsluitend in regte 

 lijnen werkt. Het schijnt das uit deze theorie moeijelijk 



