( 4:ï5 ) 



die der naastliggende deeltjes, zoo geeft het daaraan elec- 

 triciteit af, wier hoeveelheid in de tijdseenheid evenredig 

 is aan het verschil der electroskopische krachten en aan 

 het geleidend vermogen. Het is duidelijk, dat men op 

 deze wijze tot dezelfde grondvergelijkingen van de bewe- 

 ging der electriciteit moet komen, welke door fourier voor 

 de warmte gevonden zijn. Intusschen heeft ohm zijne the- 

 orie slechts toegepast op ketens, die uit lineaire geleiders 

 bestaan. Zij is later door kirchhoff voor het algemeene 

 geval van geleiders van willekeurigen vorm ontwikkeld *), 

 Zijne analyse leidt hem tot dezelfde vergelijkingen, die hier- 

 boven voor den stationnairen toestand der warmtebeweging 

 zijn aangegeven. 



Men beschouwe dus weder twee metalen oppervlakten 

 A en B, waarvan de tweede de eerste omgeeft. Wordt A 

 met de positieve pool eener galvanische batterij, B met de 

 negatieve pool en tevens met den grond verbonden, en is 

 de ruimte tusschen A en B met een electrolytisch vocht 

 gevuld, zoo ontstaat een stroom van A naar B, die na 

 zeer korten tijd in elk punt des vochts eene blijvende waarde 

 aanneemt. Op dien toestand des strooms zijn de vergelij- 

 kingen (1) tot (4) zonder eenige wijziging toepasselijk. Al- 

 leen beteekent u de electroskopische kracht van ohm, a de 

 grootte dier kracht aan de positieve pool, q de stroomdigt- 

 heid in een element der oppervlakte A of B, en Q de hoe- 

 veelheid electriciteit, die in de tijdseenheid van A naar B 

 vloeit. 



In eene latere verhandeling *) is kirchhoff op dit on- 

 derwerp teruggekomen. Hij merkt op, dat de voorstelling, 

 die aan de theorie van ohm tot grondslag strekt, strijdig 

 is met bekende wetten der statische electriciteit. Want 



*) Pogg, Ann. t 75. 189. 

 t) Pogg., Ann. t 78. 506. 



29 



