( 436 ) 



in de veronderstelling, dat een geleider door zijne geheele 

 massa met electriciteit van gelijke digtheid bedeeld ware, 

 zoude, volgens de grondstelling van ohm, geene beweging 

 der electriciteit ontstaan; men weet echter, dat alsdan al 

 de electriciteit zich naar de oppervlakte begeeft. Kirchhoff 

 heeft daarom gemeend, eenen anderen weg te moeten in- 

 slaan, dien namelijk, welke de gewone theorie der stati- 

 sche electriciteit aanwijst. Het zij voldoende, hier te ver- 

 melden, dat hij ook langs dien weg dezelfde vergelijkingen 

 teruggevonden heeft. De grootheid u houdt echter op, iden- 

 tisch te zijn met de digtheid der electriciteit; zij beteekent 

 nu de potentiaal der gezamenlijke vrije electriciteit in het 

 punt (#, y, z) des electroliets. 



In de laatste plaats komt het vraagstuk der electrische 

 condensatoren in aanmerking. Diegenen, welke de voorstel- 

 ling van faraday aannemen, behandelen dit vraagstuk vol- 

 maakt op dezelfde wijze als het overeenkomstige galvani- 

 sche. Zij kennen aan de isolerende stof tusschen de metaal- 

 oppervlakten des condensators een geleidend vermogen voor 

 electrische innuentie toe, de specific inductïve capacily van 

 faraday *). De wetten van ohm kunnen dus regtstreeks 

 toegepast worden. De vergelijkingen (1) tot (4) blijven 

 derhalve ook hier toepasselijk, u de sterkte der electrische 

 polarisatie in het punt (#, y, z) des isolators zijnde. 



De gewone theorie der statische electriciteit volgt een 

 geheel verschillenden weg. Volgens de onderzoekingen van 

 coulomb neemt zij aan, dat elke electrische massa op elke 

 andere regtstreeks werkt in regte reden van het product 

 der massa's, en in omgekeerde reden van het kwadraat des 

 afstands. Ten einde de werking van al de aanwezige elec- 

 triciteit in eenig punt (#, y, z) wiskundig uit te drukken, 

 verdeelt zij de ruimte, waarin zich de electriciteit bevindt, 



*) Fabaday, Experimental researches, § 1252. 



