( 439 ) 



identisch met (1) en (2). Daarentegen ontbreekt in de twee 

 laatste de factor k, die in (3) en (4) voorkomt en van den 

 aard der stof, welke de warmte of den galvanischen stroom 

 geleidt, afhankelijk is. Sedert faraday opmerkzaam ge- 

 maakt heeft op den invloed, dien de isolerende stof op de 

 sterkte der electrische influentie uitoefent, is het niet meer 

 geoorloofd, dien te verwaarloozen en de isolatoren als onzij- 

 dige ligchamen te beschouwen. In dit opzigt bestaat in de 

 gewone theorie eene leemte, die aanvulling vereischt. Dat 

 dit geschieden kan, zonder de beginselen, waarop zij be- 

 rust, te verzaken, is reeds door thomson *) aangetoond. 

 De toestand, waarin een isolator door de nabijheid van een 

 geëlectriseerd ligchaam gebragt wordt, kan gelijk gesteld 

 worden aan dien van eene ijzermassa in de nabijheid eens 

 magneets. Nu heeft poisson, van coulombs wetten der 

 aantrekking en afstooting op afstand uitgaande, eene wis- 

 kundige theorie van het magnetismus gegeven, welke ook 

 op het geval, dat een isolator aan electrische influentie on- 

 derworpen is, mag toegepast worden. Thomson gebruikt 

 ter aangehaalde plaatse eene der door poisson gevondene 

 stellingen om daaruit het bewijs af te leiden, dat wanneer 

 k de soortelijke inductive capaciteit der stof is, die der 

 lucht = 1 gesteld zijnde, de invloed dier stof bij het ver- 

 schijnsel der electrische lading hierin bestaat, dat bij de- 

 zelfde waarde der potentiaalfunctie in K de hoeveelheid 

 electriciteit op A en JB k maal grooter wordt, dan wanneer 

 die stof door lucht vervangen werd, Dit komt hierop neer, 

 dat wegens den invloed der isolerende stof de tweede le- 

 den der vergelijkingen (7) en (8) met den factor k ver- 

 menigvuldigd moeten worden. Hierdoor is de overeenstem- 

 ming dier vergelijkingen met (3) en (4) volkomen hersteld. 

 Ik moet nog een woord bijvoegen over de kromme lij — 



') Phil. May. (4) 8, 54. 



