( 57 ) 



Deze door den grooten meester voorgeschreven weg is nog 

 steeds die. welke met kleine wijzigingen door alle scheikundi- 

 gen wordt gevolgd. De moeielijkheden om tot eene juiste ken- 

 nis der meteoorsteenen te geraken, waarop berzelius reeds voor 

 40 jaren heeft gewezen, bestaan nog grootendeels, niettegenstaande 

 de vele voortreffelijke onderzoekingeu in verschillende richtingen in 

 het werk gesteld, door de broeders h. en g. rosé, door woeh- 



LER, C. RAMMELSBERG, SHEPARD, VO> T REICHE.N'BACH, O. BÜCHNER, 



daubrée, norde>skjöld, g. vom rath en zoovele anderen. 



Die moeielijkheden zijn van dubbelen aard. De methoden 

 voor de quantitatieve scheiding van sommige daarin voorko- 

 mende grondstoffen zijn nog zeer onvolkomen. Ik behoef al- 

 leen te wijzen op de scheiding der metalen ijzer, nikkel en ko- 

 balt, waarop ik vroeger de aandacht heb gevestigd. Mochten al 

 deze moeielijkheden door het vinden van verbeterde analyseer- 

 methoden worden weggenomen, en al konde men zoo ver komen 

 om van een stukje meteoriet de procentische samenstelling vol- 

 komen juist te verkrijgen, zoo zoude ons dit voor de kennis van 

 de samenstelling der meteorieten (wij laten hier de uitsluitend 

 uit meteoorijzer bestaande meteorieten buiten behandeling) wei- 

 nig verder brengen. Wie toch zal beweren iets te weten van 

 een in willekeurige verhouding gemaakt mengsel van eenige tot 

 gruis gestooten mineralen, indien hij de juiste procentische ver- 

 houding der in dat mengsel voorkomende zuren en basen kent. 

 En dit is toch het geval bij de meteorieten. Eeeds eene opper- 

 vlakkige beschouwing van een stuk meteoorsteen met het on- 

 gewapend oog, maar nog oneindig beter een mikroskopisch on- 

 derzoek van een zeer dun schijfje uit zulk een steen gesneden, 

 toont aan een hoogst ongelijkmatig agglomeraat van in kleur, 

 aanzien en doorschijnendheid zeer verschillende mineralen. Bij 

 de meesten komt daarenboven nog behalve kristallijn zwavelijzer 

 eene metallische verbinding: het nikkelijzer, dat overal de mi- 

 neraalkorreltjes omgeeft, zoodat bij vele meteorieten men zich 

 de zaak zoo voorstellen kan, dat, indien het mogelijk ware al 

 de mineralen daaruit te verwijderen, eene metallische spons, met 

 op vele plaatsen uiterst dunne wanden, als skelet zoude over- 

 blijven, terwijl diezelfde metaalverbinding op andere plaatsen 

 dikkere korrels vormt. 



