( 60 ) 



Terwijl rammelsberg tot de conclusie komt : de silikaatmassa 

 van den Pultuskersteen bestaat uit olivin en broncit in de ver- 

 houding van 4:5, besluit v. rath uit zijn onderzoek, dat die 

 massa bestaat uit olivin en shepardit in de verhouding van 3 : I. 



Deze zoozeer uiteenloopende resultaten moeten ons niet ver- 

 wonderen ; ze zijn meer schijnbaar dan wezenlijk ; eene mikros- 

 kopische beschouwing van een dun plaatje van een meteoriet 

 toont reeds dadelijk hoe onregelmatig de verschillende samen- 

 stellende mineralen in den steen zijn verdeeld, zoodat eene be- 

 paling van de verhouding in welke die mineralen in den steen 

 voorkomen geen waarde heeft. Het in den steen verspreide nik- 

 kelijzer is geene enkele verbinding van nikkel en ijzer in eene 

 vaste verhouding, maar een mengsel van verschillende dier ver- 

 bindingen. De verhouding van de magnesia en het ijzeroxydul 

 in de olivin is ook niet constant, maar even als in de aardsche 

 olivinen zeer varieerende. Eindelijk wordt de bepaling van de 

 samenstelling van het in zuren onoplosbaar silikaat der meteo- 

 rieten hoogst moeielijk door de onzekerheid of niet daarin nog 

 onopgeloste olivin of vrijgemaakt kiezelzuur uit die olivin aan- 

 wezig is. De uitlegging der resultaten der analyse wordt, naar 

 mijn oordeel, zeer beneveld door de aanwezigheid eener niet 

 geïndividualiseerde grondmassa, waarin de mineralen zijn inge- 

 sloten, en over wier samenstelling nog geen licht is verspreid; 

 in het algemeen moet men er zich ook voor wachten bij de 

 berekening der uitkomsten der analyse tot het opstellen der 

 formulen de analogie met terrestrische mineralen te ver te drijven. 



Om in deze moeielijke zaak meer licht te verkrijgen, moet 

 men eerst over den aard en de samenstelling der voorkomende 

 mineralen eenige zekerheid trachten te verkrijgen en deze kan 

 naar mijn oordeel alleen verkregen worden door een mikrosko- 

 pisch mineralogisch onderzoek, terwijl de scheikundige moet 

 trachten eenige der samenstellende mineralen afgezonderd van 

 de anderen aan de analyse te onderwerpen. Deze scheiding 

 echter behoort tot de zeer moeielijke vraagstukken, en ofschoon 

 ik reeds vooraf moet zeggen, dat de weg dien ik daartoe volgen 

 wil nog zeer onvolkomen is, geloof ik toch, dat hij leiden kan 

 tot verkrijging van meer licht in deze nog geheel duistere 

 zaak. 



