( 62 ) 



het blijkt daarenboven bij onderzoek, dat in het teruggebleven 

 poeder nog heel wal fijn nikkelijzer terug blijft, dat door den 

 magneet, al wordt die herhaaldelijk door het poeder heengeleid, 

 niet wordt uitgetrokken ; verder blijft ook terug al dat oorspron- 

 kelijk nikkelijzer, hetwelk door de lucht in oxyd is omgezet 

 zoodat de mechanische scheiding door den magneet eene zeer 

 ruwe en onvolkomene scheidingsmethode is. 



Wöhler heeft, om deze zwarigheid te voorkomen, de behan- 

 deling van het poeder met koperchlorid aanbevolen, waardoor 

 de silikaten en het zwavelijzer onaangetast zouden blijven, ter- 

 wijl het metallisch gedeelte alleen in oplossing zoude komen. 

 RaMxMElsberg heeft in stede van het koperchlorid, hetwelk, 

 moeielijk volkomen neutraal te verkrijgen is en dus het zwa- 

 velijzer en de silikaten niet geheel onaangetast laat, het kwik- 

 chlorid aanbevolen, hetwelk daarenboven zeer gemakkelijk zoo- 

 wel als sulfureet als door vervluchtiging van het gevormde 

 kwik uit de analyse kan verwijderd worden; hij vond echter 

 dat ook het kwikchlorid de silikaten eenigszins aantast. Het 

 gebruik van dit chlorid in de meteoorsteen-analysen is >tot 

 scheiding van het metallisch gedeelte van de andere bestand- 

 deelen een groote aanwinst ; het laat echter dat gedeelte van het 

 nikkelijzer, hetwelk door oxydatie in ijzeroxydhydraat en nik- 

 keloxydul is omgezet, onaangetast, zoodat dit als tot de silikaten 

 behoorende in rekening zou worden gebracht. 



Ik geloof, dat dit bezwaar op eene eenvoudige wijze is weg 

 te nemen : eene zachte verhitting in een stroom droog water- 

 stofgas ontleedt niet een silikaat b.v. de in de meteoorsteenen 

 voorkomende olivin, evenmin het enkelvoudig zwavelijzer; het 

 zal daarentegen het gevormde ijzeroxydhydraat en het nikkel- 

 oxydul reduceeren en dus in een toestand brengen, waarbij het 

 door het kwikchlorid in oplossing wordt gebracht en evenzeer 

 door den magneet wordt aangetrokken. Dewijl nu, zooals ik 

 straks opmerkte, eene nauwkeurige bepaling van de verhouding 

 waarin de bestanddeelen in een meteoriet voorkomen, geheel 

 doelloos is, dewijl zij in geen twee stukken van denzelfden steen 

 dezelfde kan zijn, vermeen ik dat de volgende methode van 

 scheiding practisch nut heeft. 



Een stuk meteoriet, liefst met versche breukvlakten, wordt 



