(66 ) 



durende ruim drie dagen, meer dan de helft van zijn gewicht 

 op nieuw had verloren, zoodat ik tot de overtuiging ben ge- 

 komen, dat door de behandeling met zoutzuur men niet tot 

 eene scheiding kan komen van bepaald in zoutzuur oplosbare 

 en bepaald onoplosbare silikaten ; maar de scheiding door zout- 

 zuur is daarom niet te verwerpen en kan ons wel degelijk lei- 

 den tot eene nadere kennisneming van de samenstelling der 

 verschillende silikaten. Indien men namelijk het silikaat-meng- 

 sel onvolkomen door zoutzuur uittrekt en het alsdan onopge- 

 lost geblevene met koolzure soda behandelt, zal hetgeen nu van 

 den steen is opgelost, bevatten de het meest oplosbare silikaten ; 

 hetgeen bij eene voortgezette koking met zoutzuur wordt opge- 

 lost, is een mengsel der meerder en minder oplosbare silikaten 

 en hetgeen eindelijk na langdurige behandeling met zoutzuur en 

 koolzure soda onopgelost terugblijft, de minst oplosbare of ge- 

 heel onoplosbare silikaten. Deze gefractioneerde behandeling 

 schijnt mij voor het oogenblik de eenige ware weg te wezen, 

 die ons in de behandeling dezer hoogst moeielijke kwestie eenig 

 meerder licht kan geven. 



Ofschoon ik hier niet treden wil in eene beoordeeling der 

 verschillende methoden tot scheiding der verschillende basen, 

 zoo wil ik toch met een enkel woord daarop wijzen, dat bij de 

 analyse van meteoorsteenen men vooral nimmer meer dan hoog- 

 stens 1 gram aan het onderzoek moet onderwerpen en zoo min 

 mogelijk niet vluchtige reagentiën in de analyse moet brengen ; 

 Van de zuiverheid der vluchtige reagentiën kan men zich zoo 

 gemakkelijk overtuigen, hetgeen bij de niet vluchtige niet steeds 

 het geval is. 



