( 78 ) 



BOTANISCHE AFKOMST. 



a. Van het Guinee'sche pijl-vergift. 



Komt, woordelijk, volgens clapperton, loc. cit., van de // Kong- 

 konie," eene kruipende plant, zoo dik als de kuit van een mensch, 

 die langs den stam en de takken van hooge boomen tot in den 

 top voortslingert. De schors der jonge takjes heeft de kleur 

 van den notenboom, die van den stam en de oude takken is 

 glad en witachtig als bij den esch. De bladeren zijn ruw en 

 gerimpeld en er sijpelt, even als uit de takken, eene kleverige 

 hars uit. De bloem bestaat uit vijf bladen, die al smaller za- 

 menloopen tot één punt, van hetwelk een steunsel, of kelk, van 

 omtrent twee duimen lengte, afhangt; zij heeft ongeveer de 

 grootte van onze Primula veris, maar is meer donkergeel (op 

 eene andere plaats noemt hij de bloem klein en witkleurig, met 

 een zeer langen stengel). De kapsel in het midden der bloem, 

 waarin de zaden zitten, is omtrent anderhalven voet lang en 

 heeft op de dikste plaats omtrent twee duim diameter. De zaden 

 of korrels zijn klein en in eene wollige zelfstandigheid of schil 

 gewikkeld. 



Volgens opgave van griffon, loc. cit., draagt deze (of eene 

 andere (?) plant) de inlandsche benaming van viné" (ook 

 //inée", — inaije", — //onage"). Hij beschrijft alleen de be- 

 haarde zaadkorrels, ter bereiding van het pijl-vergift dienende, 

 als //graines a aigrettes plumeuses," die den vorm en grootte 

 hebben van gewone meloenzaadjes en in grooten getale bevat 

 zijn in eene peul (// gousse , ' > ), ter lengte van 15 a, 20 centi- 

 meters. Hij, — of waarschijnlijk pelikan, die dit bericht schijnt 

 te hebben overgenomen, — vermoedt, dat zij afkomstig zijn 

 van eene Eckites-soovt. Naar het mij toeschijnt, hebben beide 

 schrijvers, zoowel de Engelsche als de Eransche, hier eene en 

 dezelfde plant op het oog, en beider aanwijzingen, hoe onvol- 

 ledig ook, laten wel toe, dat de vooronderstelling van den laatste 

 juist kan zijn. Tn de tribus der Echiteae van endlicher's Ordo 

 Apocynaceae, subordo Euapocyneae, — in het algemeene vele 

 giftige planten-geslachten opleverde, — wordt het voorkomen 

 van meerdere // frutices volubiles" en // lactescentes" met //semina 

 comosa" enz. vermeld. Over de species echter kan zelfs geen 

 vermoeden worden uitgesproken. Wat meer is, er bestaat zelfs 



