( 141 ) 



werkt, de verrigte arbeid als de hoeveelheid gds naar het 

 nieuwe oppervlak gevoerd wordt, zoo dn een element der nor- 

 male trajectore der evenwigtsoppervlakken is, gelijk zijn aan : 



q ds I E dn = 2 n q ds I q dn 



1 [dV 1 



:== — o ? ds 1 T dn = 7 ( v — c ) ? rf5 '' 



2 J ^ ^ 2 

 dus voor de geheele lading 



i(V-C)Q. - 



Vallen de grenzen van het nieuwe oppervlak in het onein- 

 dige, zoo is C = 0, en voor den totaal verrigten arbeid, die 

 gelijk het aanvankelijk aanwezige arbeidsvermogen is, volgt 



W=-VQ 



2 



als boven. 



Het blijkt dus dat, zoo Q dezelfde blijft, het beschikbare ar- 

 beidsvermogen afneemt als het oppervlak grooter wordt. Hoe 

 nu in dit en andere gevallen de totale energie en die voor de 

 eenheid van oppervlakte verandert, blijkt bij toepassing op even- 

 wigtsoppervlakken niet, daar omtrent de grootte dier oppervlak- 

 ken in betrekking tot de corresponderende potentiaal geen ver- 

 band is aan te wijzen. 



Wij zullen daartoe steeds het geval beschouwen dat de ge- 

 leider bij vergrooting gelijkvormig aan zich zelf blijft en eens 

 en vooral aannemen, dat na de verandering de lineaire afmetin- 

 gen van den geleider X maal grooter zijn geworden. 



Beschouwen wij dan achtereenvolgens wat gebeurt : 



l e Als de hoeveelheid Q dezelfde blijft. 



h'-f 



q ds, 



daar 



ds' = V ds 



