( 173 ) 



noegzamen voorraad van ziekelijk veranderde nierplekken, om 

 de zaak meer in het bijzonder na te gaan Ik kon niet door 

 dwarse doorsneden van plaatsen, waar de eerste tijdperken der 

 ziekelijke verandering bestonden, met zekerheid aantoonen, dat 

 de gang van zaken bij de verkalking der nierpyramiden omge- 

 keerd is : eerst ziekelijke verandering en verkalking van het 

 interstitiëele weefsel, en, als einde van het proces, geheele ver- 

 andering van het nierweefsel in kalkklompjes (met organische 

 stof) waarbij ook de nierbuisjes verdwenen zijn. Wel had ik 

 genoeg gezien, om die meening voor zeer waarschijnlijk te 

 houden. 



Na dien tijd ben ik in staat geweest herhaaldelijk verkalkte 

 plekken in de nierpyramiden te onderzoeken, vooral ontleend 

 aan lijken van oade personen, waarbij die verkalking, zooals 

 bekend is, bijna uitsluitend gevonden wordt, al of niet in ver- 

 band met andere ziekelijke veranderingen der nieren. Het is 

 mijn doel niet hier de pathologische beteekenis dier verkalking, 

 haar samenhang met andere nierziekten, of ziektetoestanden van 

 het overige lichaam, uitvoerig te behandelen. Ik wil alleen kort 

 vermelden wat het ontleedkundig onderzoek van beginnende ver- 

 kalking der nierpyramiden heeft opgeleverd. 



Men vindt na en dan in de nieren van bejaarde personen, 

 aan de toppen der pyramiden, en iets hooger tot J a 2 centi- 

 meters naar boven zich uitstrekkende, witte plekken, welke den 

 ganschen top der pyramide, of slechts kleine gedeelten daarvan 

 innemen. Naar boven breidt zich de witte plek niet gelijkma- 

 tig uit, maar in den vorm van strepen of strengen, waarvan 

 dan somtijds enkele, di vergeerend , tot twee centimeters, naar de 

 basis der pyramide, zeer dun uitloopen. In de ergste gevallen 

 is het gansche onderste derde gedeelte der nierpyramide in een 

 witte massa veranderd, waarvan dan rondom nog stralen naar 

 boven zich voortzetten. Reeds bij betasting en het insnijden 

 van zulke plekken bemerkt men dat er verkalking bestaat. Men 

 voelt een gruisachtige, steenachtige massa, en het mes krast, 

 als men groote plekken doorsnijdt. De nierpyramiden hebben 

 geen merkbare verandering in omvang ondergaan. 



Dikwijls heeft men die verkalking aangetroffen, tegelijk met 

 cysten aan de oppervlakte, of met andere ziekelijke veranderin- 



