( I" ) 



buisjes vormde het dan licht korrelige opeenhoopingen van 

 cellen zonder duidelijke omtrekken, slechts hier en daar kon 

 nog een epithelium-bekleeding der wanden worden waargenomen. 

 Wat hierbij als wezenlijk ziekelijke verandering, wat als gevolg 

 van de veranderingen na den dood beschouwd moet worden is 

 niet met zekerheid te zeggen Dit alleen bleek mij van som- 

 mige praeparaten, dat reeds vroeg, terwijl nog nauwelijks kalk- 

 afzetting heeft plaats gehad, het epithelium ziekelijke verande- 

 ringen heeft ondergaan. Ik verkreeg een paar praeparaten, 

 waarin donkere ringen van een korrelige epithe^umlaag wier 

 afzonderlijke cellen niet meer te herkennen waren, in een gan- 

 sene groep van nierbuisjes naast elkander voorkwamen. Hier 

 was in het interstitiëele weefsel nog slechts een spoor van ver- 

 kalking, en die donkere ringen konden den indruk maken van 

 kalkafzetting primair in de buisjes. Er was echter nog een 

 zeer ruim lumen binnen die ringen vrij, en hun voorkomen 

 verschilde zeer van een door kalkafzetting veranderd weefsel. 

 De eigenaardige bolletjes, zooals in het interstitiëele weefsel 

 daarnaast voorkwamen, ontbraken. De ondoorschijnendheid van 

 de ineengeschrompelde epitheliumlaag hing van een geheel an- 

 dere korrelige metamorphose af. Daarnaast lagen dan weder 

 groepen van nierbuisjes, welke geheel ledig, en door donkere 

 kalkringen omgeven waren. 



De betrekkelijke toename van het verkalkte interstitiëele bind- 

 weefsel, en de verdringing der nierbuisjes kan uit den aard der 

 zaak moeielijk door groote verschillen in de afmetingen der 

 buisjes en interstitia blijken. Ik heb de afmetingen van een 

 dwarse doorsnede van een normale nierpyramide op dezelfde 

 hoogte (7 2 centimeter) boven de papilla renis met die eener 

 verkalkte pyramide vergeleken. Op die hoogte is de hoeveelheid 

 interstitiëel weefsel in een normale nier gering. De afstanden 

 tusschen de nierbuisjes bedragen l / 2so — %so — 5 /«so millimeter. 

 De middellijn der grootste nierbuisjes bedraagt 7a 8 — " 24 — i / iV 

 die der kleinere en kleinste '/ 40 — l / 6Q millimeter. 



Daarenboven zijn dan de omtrekken der nierbuisjes cirkelrond 

 en scherp begrensd. Aan de verkalkte nierpyramiden bedragen 

 de afstanden tusschen de buisjes '/aso — 5 / 28 o — 9/ 2 8 o millimeter. 

 De groote, verzamelende, buisjes zijn het minst veranderd. De 



VERSL. EN MEDKD. APD. NATUTJRK.. 2de REEKS. DEEL VI. 12 



