( 178 ) 



kleinere hebben een onregelmatigen vorm en de membrana pro- 

 pria is bij velen onduidelijk geworden. Hunne middellijnen be- 

 droegen voor de kleinere en kleinste i / 70 — J / s o — 7 9 o millimeter. 



Op grond van alles wat het onderzoek der verkalkte plekken 

 in de nierpyramiden heeft opgeleverd, lijdt het geen twijfel, of 

 er bestaat een ziekelijke verandering van het interstitiëele bind- 

 weefsel als grondslag der verkalking. De ziekelijke voeding in 

 het bindweefsel heeft ook op het epithelium der nierbuisjes in- 

 vloed; het wordt secundair atrophisch en korrelig veranderd, en 

 uitgestooten. Neemt de ziekelijke verandering, met name de 

 verkalking van het bindweefsel toe, dan worden de nierbuisjes 

 geheel verdrongen. Men kan plekken van meer dan een vier- 

 kanten millimeter aantreffen, waar geen nierstructuur meer te 

 herkennen is, maar slechts een verkalkte bind weefselmassa be- 

 staat, welke na het oplossen der kalkzouten als een troebele, 

 fijnkörrelige, niet duidelijk vezelige massa overblijft. 

 Het ziekteproces komt in de hoofdzaak overeen met de bind- 

 weefsel-veranderingen (hypertrophie, later atrophie en dikwijls 

 verkalking; welke ook in andere organen, in den hoogen leef- 

 tijd, zoo vaak voorkomen. Het verschilt geheel van een eigent- 

 lijk infarct, welken naam men er aan gegeven heeft, op grond 

 van de vermeende overeenkomst met de verstopping der nier- 

 buisjes, weder in de pyramiden, door acidum uricum enuraten, 

 die bij pasgeboren kinderen voorkomt (piszuur-infarct). Ook 

 bij dat piszuur-infarct zou men op overlangsche doorsneden niet 

 met volkomen zekerheid de zitplaats van de ondoorschijnende 

 strepen kunnen herkennen, ofschoon toch het voorkomen van 

 zulk een doorsnede een geheel anderen indruk maakt dan die 

 van een overeenkomstige bij het zoogenoemde kalkinfarct. Het 

 regelmatige divergeerende verloop der dunne streepjes bij het 

 eerste verschilt zeer van de onregelmatiger zich verbreidende 

 donkere strepen in verkalkte nierpyramiden. Dwarse doorsne- 

 den geven terstond zekerheid omtrent den zetel van het pis- 

 zure infarct; ik meen dat een nauwkeuriger onderzoek van 

 dwarse doorsneden der verkalkte nierpyramiden thans ook de 

 zekerheid heeft gegeven, dat daarbij de kalkzouten niet primair 

 in de nierbuisjes zijn afgezet. 



Tk meen aan de uitkomst van dit onderzoek eenig gewicht te 



