( 197 



een vorm, die tusschen de grenzen der integratie altijd nega- 

 tief blijft. Om daarvan het maximum te bepalen, zij weder 



^{h-u)^(h-n)u(h-^u) [b(h-ufH z + 10 (h-uf h 2 u* + 



-f 9(h-u)h* u + óh G } = 0. 



De eenige factor, tusschen de grenzen en k van- u, die hier 

 nul kan worden, is h — 2 u ; en deze geeft wederom u — \ h, 

 zoodat het maximum zelf wordt 



1 1 1 II 1 5 16 1 \ 155 n 



2 4 4 \8 8 4 4 2 2 / 1»24 



Dientengevolge wordt het tweede lid naar (b) 

 1 155 



3628800 1024 



"o 



f* 



h i0 e I / XI (x+u) du 



748178240 

 en nog naar (d) 



fc»0« {/X(« + A)-/X (-,.)}; . . . ( 5 A) 



^/»( f +•*)ƒ* j ( ^)io_ 5( ^ )9A + l 5 (J-*) W _ 



3628800 



o 



— 7 (A-?,,) 6 A 4 -f 5 (h-u)" h Q — ~~ (h-u) 2 h*} du = 



f^(^^ehy\-~-(h-uy i +-(h-u) i0 h—(h -u) 9 h 2 + 



3628800'' M U l ; ^2 V 6 V J T 



1 )h 



«9001*0*^+*) "^ 



Men lette hierbij op de voorwaarde, dat (l c ), (2 C ), (3 C ), (4c), (5 C ) 

 de verbeteringen der vergelijkingen (1) tot (5) voorstellen, al- 

 leen in de onderstelling, dat de afgeleiden van ƒ(# + «)>, tus- 



3628800 

 1 



