( 211 ) 



Het is bekend, dat men onder Rluzomorpha strengen van 

 zwam vlokken (ïnyceliumdraden) verstaat : strengen derhalve van 

 een bepaalden bouw, en die, op eene horizontale of vertikale 

 doorsnede, eerst uit draden, en later uit een pseudoparenchym 

 blijken te bestaan. Reeds dadelijk moet ik doen opmerken, 

 dat van zulk een bouw bij Rh. parallela niets is waar te ne- 

 men. Uit vezels bestaan de donkere strepen van dien naam 

 noch vroeger, noch later ; en, is het ook al niet te ontkennen, 

 dat men er gedurende een zeker ontwikkelingstijdperk cellen 

 in ontdekt, dan blijft het toch waar, dat deze slechts in ééne 

 dimensie met elkander samenhangen, en dus geen weefsel vor- 

 men, waarop de naam van parenchym zou kunnen worden toe- 

 gepast. 



In hetgeen verder volgt, wensch ik de Vlierstrepen eerst 

 morphologisch, dan organogenetisch, eindelijk chemisch te be- 

 schouwen. 



I. Morphologisch onderzoek. 



Zooals reeds door chevalier, roberge en desmazières werd 

 aangegeven, loopen de strepen aan de oppervlakte van het Vlier- 

 merg aan elkander evenwijdig, daargelaten dat zij, onder het 

 drogen, blijkbaar ten gevolge van haar samenhang met andere 

 omliggende deelen, soms van de vertikaal een weinig afwijken 

 en grootere of kleinere bochten beschrijven. Haar aantal is, 

 bij takken van eenige dikte zeer (ik telde er, om slechts een 

 enkel voorbeeld te noemen, tusschen de 50 en 60 bij eene 

 stang van 12 millim. middellijn), bij dunne daarentegen veel 

 minder aanzienlijk, waaruit volgt, dat zij, met het dikker wor- 

 den der takken, in aantal vermeerderen. De afstand der stre- 

 pen onderling is zeer verschillend, want treft men er soms een 

 paar aan, die onmiddellijk aan elkander grenzen, daartegenover 

 ziet men er ook, die eene fractie van een millimeter of meer 

 van elkander verwijderd zijn. 



De mededeeling van desmazières, dat de Vlierstrepen soms 

 een decimeter lang worden, berust op gebrekkige waarneming 

 of op het onderzoek van te korte mergstangen, want men kan 

 zich bij takken, die aan den boom gestorven zijn, gemakkelijk 

 overtuigen : niet alleen dat vele strepen de geheele lengte der 

 internodia v 2, 3 of meer decimeters} beslaan, maar ook dat zij, 



14* 



