( 213 ) 



identiteit der door desmazières en zijne voorgangers, en mij 

 zelven onderzochte strepen weg te nemen, deel ik mede, dat al 

 wat door de bedoelde Fransche auteurs onder den titel van 

 Rh. paraUela of Rh. Sambnci gepubliceerd is geworden, in struc- 

 tuur als anderszins geheel overeenkomt met de buizen, die ons 

 thans bezig houden. 



Dat de buizen in het Vliermerg een eigen wand hebben, en 

 dus niet tot de kanalen behooren, blijkt vooreerst uit de dikte 

 van den ring, die, op eene horizontale doorsnede (Fig. 1) den 

 inhoud der buizen omgeeft, en ten minste tweemaal aanzienlij- 

 ker is dan die der wanden van de aangrenzende cellen; ten 

 tweede uit de driehoekige ruimten, welke men op eene derge- 

 lijke doorsnede dikwerf waarneemt op de plaatsen, waar twee 

 cellen van het merg en de hierboven bedoelde ring elkander 

 ontmoeten — iets wat in de rondte van een en denzelfden 

 ring soms vier- of vijfmaal gebeurt ; ten derde uit het feit, dat 

 niet zelden twee buizen onmiddellijk aan elkander liggen (Fig. 4), 

 zóó dat hare inwendige ruimten door geene mërgcellen, maar 

 door een tusschenschot gescheiden zijn, 't welk de dubbele dikte 

 heeft van het overige gedeelte der beide ringen ; eindelijk daar- 

 uit, dat men de buizen door chloorzuren kali en verdund sal- 

 peterzuur uit hare omgeving kan losmaken. De dikte van den 

 wand der buizen bedraagt V 40 o — V350 millim. Teekeningen in 

 den vorm van stippen, strepen, ringen, spiralen of een netwerk 

 neemt men er niet aan waar; en, wat de kleur betreft, deze 

 ontbreekt dikwerf geheel, maar is bij oudere buizen vooral wel 

 eens lichtbruin. 



De inhoud der buizen is eene in drogen staat glasachtige, 

 broze, en, zooals wij later zien zullen, voor zwelling zeer vat- 

 bare stof, die tegen de binnenvlakte van den wand aanligt en 

 aldaar eene dikkere of dunnere laag vormt (Fig. \a.). Zeer op- 

 merkenswaardig echter mag het heeten, dat die stof nu eens 

 op kortere, dan eens op grootere afstanden zich naar binnen 

 begeeft, en, zonder den wand daarom los te laten, overal prop- 

 pen vormt (Fig- £ en 3 a!) % die de ruimte der buis in kamer- 

 tjes verdeelen. Die kamertjes (Fig. 2£.) hebben allen een lang- 

 werpig- elliptischen vorm, en wel ten gevolge daarvan, dat de 

 stof zich niet plotseling, maar langzaam, d.i. onder het maken 



