( 214 ) 



van eene glooiing naar binnen begeeft, zoodat de uiteinden der 

 kamertjes daardoor geen hoekigen, maar een afgeronden vorm 

 verkrijgen. De hoogte dier proppen verschilt zeer, zoodat men 



er nu eens van '/, o» dan weer van Vso' maar ook van '/■•""Vio 

 millim. aantreft; evenzoo is de hoogte der kamertjes zeer af- 

 wisselend, zoowel in dezelfde als in verschillende buizen. Ik 

 zag er van fractiën van 1, maar ook van I of 2 millimeters. 



In verband met het bovenstaande, doen zich de buizen op 

 eene horizontale doorsnede geenszins altijd op dezelfde wijze 

 voor, maar ziet men — en dat dikwerf op verschillende plaat- 

 sen van eene en dezelfde doorsnede — nu eens eene groote, 

 dan eens eene middelmatige of kleine ruimte in haar mid- 

 den (Tig. 4), maar die ruimte dan ook weder geheel gesloten 

 of gevuld (Fig. 3). 



De kleur van den inhoud der buizen is bij oudere stengel- 

 leden lichter of donkerder bruin (Tig. 4} ; naar mate men ech- 

 ter van oudere levende internodia naar jongere opklimt, neemt 

 zij meer en meer in intensiteit af, totdat zij eindelijk te niet 

 gaat, of liever voor kleurloosheid plaats maakt (Tig. 5 en 6). 



Ofschoon de hierboven in enkele trekken omschreven inhoud 

 der buizen de binnenzijde van den wand dezer laatsten zonder 

 eenige tusschenruimte overdekt, kan men ze toch gemakkelijk 

 daarvan isoleeren, door b. v. microscopische doorsneden met 

 water of alcohol in aanraking te brengen. Onder den invloed 

 dezer vloeistoften nl. zwelt de stof aanmerkelijk (Tig. 5 en 6), 

 en daar de holte der buizen haar daardoor te eng wordt, 

 dringt zij naar buiten, en komt zij niet zelden geheel vrij te 

 liggen (Tig. 7). Aan zulke vrijgekomen stukken kan men dan 

 waarnemen, dat hunne buitenste oppervlakte volkomen glad is, 

 of m a. w. volstrekt geene oneffenheden doet zien, waaruit zou 

 kunnen blijken, dat zij vroeger met den wand der buizen in 

 organischen samenhang heeft gestaan. Wel ontdekt men .er 

 soms allerfijnste dwarsstreepjes in, indien rnen van sterke ob- 

 jectieven gebruik maakt, maar zelfs dan nog is het niet met 

 zekerheid te bepalen, of die streepjes als plooien of sleuven, 

 dan wel als minder dichte of dichtere plaatsen beschouwd moe- 

 ten worden. Enkele malen is het mij ook wel voorgekomen, 

 dat de stof talrijke holten in haar binnenste verborg (Tig. 8), 



