( 256 ) 



sing en die der vaatbundels is in zoo verre niet waar te ne- 

 men, als de buizen nu eens in het verlengde van de liggende 

 lange as der laatsten gelegen zijn, maar daarvan in andere ge- 

 vallen ook weder aanzienlijk afwijken. Toch is het niet on- 

 duidelijk, dat zij doorgaans meer in de nabijheid der vaatbun- 

 dels dan in het weefsel verspreid liggen, 't welk die strengen 

 van elkander scheidt. Tusschen de spiraalvaten van den merg- 

 koker en de buizen liggen enkele mergcellen ; het aantal echter 

 dergenen, die de buizen in de rondte omgeven, is zeer onstand- 

 vastig, en bedraagt in het eene geval vijf of zes, doch in het 

 andere twaalf of meer. 



II. Organogenetisch onderzoek. 

 Als men den eindknop eens Vliertaks met het daarop naar 

 onder volgend internodium vertikaal doorklieft (wij deden zulks 

 in Januari) en dan een zeker aantal dunne doorsneden aan mi- 

 croscopisch onderzoek onderwerpt, gelukt het niet zelden, het 

 ontstaan en de eerste ontwikkelingsphasen der Vlierbuizen te 

 leeren kennen. 



Vooreerst ontdekt men, wat trouwens nog beter aan hori- 

 zontale doorsneden is waar te nemen, dat zij niet te vinden 

 zijn, zoo lang de kring van vaatbundels nog niet gevormd en 

 de scheiding van merg en schors nog niet is tot stand geko- 

 men. Nauwelijks echter heeft deze scheiding plaats gehad, of 

 de buizen worden zichtbaar. 



In haar vroegst out wikkelings tijdperk ;Fig. 9) bestaan zij uit 

 cellen, die, een weinig langer dan breed, in vertikale reeksen 

 boven elkander geplaatst zijn, en met platte vlakken op elk- 

 ander rusten. Meer dan ééne rij cellen neemt nooit aan de 

 vorming der buizen deel. Van de aangrenzende mergcellen, 

 zijn de cellen, welke wij thans meer bijzonder op het oog heb- 

 ben, daardoor onderscheiden, dat zij een weinig langer dan 

 breed (niet in alle richtingen gelijkmatig ontwikkeld), niet ge- 

 teekend, en met eene bijzondere stof gevuld zijn, die, hoewel 

 kleurloos, evenwel een ander voorkomen aan die cellen verleent 

 dan aan de mergcellen, welke die stof niet bevatten. Reeds 

 thans is die stof tegen de binnenzijde van den celwand, niet 

 in de celruimte, gelegen, en doet zij zich voor als een laagje 

 protoplasma. Wat echter tevens zeer duidelijk is waar te ne- 



