( 237 ) 



is 0.31 M. Te Maastricht was het verschil met dezen stand 

 slechts 0.13 M. 



"De waterstand van 1862 mag dus wel worden aangemerkt 

 als een waarbij de Maas haar grootste vermogen van de laatste 

 eeuw zeer nabij kwam. 



De stand aan al de peilschalen is opgenomen in de tabel, 

 die als Bijlage II hierachter is gevoegd, en waarin ook andere 

 hooge waterstanden zijn vermeld, ten einde te doen zien hoe 

 onregelmatig de was langs de Maas zich vertoont. 



Ter bepaling van het verhang bij den gekozen hoogen wa- 

 terstand van Februari] 1862 zijn de waarnemingen van een 

 paar dagen vóór en na den hoogsten stand in rekening gebragt, 

 en is uit die verzameling het gemiddelde genomen (zie Bij- 

 lage N°. III). 



De hoogste stand doet zich over de geheele lengte der rivier 

 gewoonlijk niet op hetzelfde oogenblik voor, daar hij meestal 

 slechts korten tijd duurt. Op het oogenblik dat op eenige plaats 

 de hoogste waterstand is bereikt kan daaraan bij een lager ge- 

 legen peilschaal nog iets ontbreken; het verhang, uit de dan 

 te gelijkertijd gedane waarnemingen afgeleid, zou blijkbaar te 

 groot zijn. Is het water bij laatstgenoemde peilschaal op zijn 

 hoogst geklommen dan is het alligt bij de hoogere reeds ge- 

 daald en een uit die waarnemingen berekend verhang zou te 

 klein wezen. Alzoo kwam het met de waarheid meest stroo- 

 kende voor, indien het gemiddelde werd genomen van eenige 

 waarnemingen ten tijde van den hoogen stand. 



De formule 



Lu 

 V = 53.81 .8 |/— , 

 P 



die bij de vorige berekeningen was gebezigd is ook nu onveran- 

 derd aangehouden. De coëfficiënt is door krayenhoff bij de 

 Maas wel iets kleiner bevonden dan bij de overige hoofdrivie- 

 ren in Nederland; dat verschil, hetwelk bij lage of middelbare 

 standen in acht genomen behoort te worden, zal bij de hooge 

 standen der rivieren vermoedelijk niet bestaan en is dus niet 

 in aanmerking genomen. 



