( 247 ) 



Heerewaarden gelegen en de nood, waarin men vele andere jaren 

 daar verkeerde, getuigen zeer sprekend van het gevaar, waar- 

 mede jaarlijks het Waalwater en Waalijs de Maasdijken be- 

 dreigen. 



De menigvuldige doorbraken aan den Waal van 1757, 1775, 

 1781, 1784, 1795, 1809, 1811, 1850, 1855 en 1861, ge- 

 vallen in het land tusschen Maas en Waal onmiddellijk boven 

 den overlaat, doen het nut, dat de zijdelingsche afleiding aan 

 de Waalstreek schonk, minstens zeer in twijfel trekken. 



Aan de regterzijde van de Waal, tegenover den overlaat, vindt 

 men nogtans voorstanders van de zijdelingsche afleiding naar 

 de Maas. Zij zien er het behoud in van den regter Waaldijk. 

 Hun eigenaardig standpunt nu buiten beschouwing latende kan 

 men, meen ik, vaststellen dat zonder eenig nadeel voor de Maas 

 de voor haar zoo nadeelige overlaat van Heerewaarden zou kun- 

 nen vervallen, en Waal en Maas ieder tusschen dijken bin- 

 nen eigen grenzen zouden kunnen worden gehouden 



De beide andere overlaten, die van Beers en die van Bok- 

 hoven, zouden door dien maatregel een gedeelte van hunne sto- 

 rende werking verliezen door de verlaging, die van de afslui- 

 ting bij Heerewaarden een gevolg zou zijn over eene groote 

 uitgestrektheid van den waterspiegel der rivier. 



Eene geheele sluiting ook van die twee overlaten blijft niet- 

 temin in het belang der rivier een zeer wenschelijke zaak, tot 

 wier uitvoering waarschijnlijk zonder bezwaar zal kunnen worden 

 overgegaan, doch waarmede verruiming der uiterwaarden en mis- 

 schien ook eenige verhooging en verzwaring van dijken langs 

 de Maas moet gepaard gaan. 



Ten einde dit uit te maken, dienen er opnemingen te ge- 

 schieden en gegevens te worden verzameld, die ik bij het maken 

 dezer berekening miste. 



De berekening heeft mij niettemin de overtuiging gegeven, 

 dat het bed van de Maas voor een gedeeJte reeds in staat is 

 en overigens goed is in te rigten tot het doorlaten van al het 

 water, dat bij de hoogste standen van de Maas, maar ook van 

 haar alleen, komt afstroomen. 



Utrecht, Januarij 1872. 



