OVER DEN INVLOED 

 VAN OPTISCH INACTIEVE OPLOSMIDDELEN 



OP HET 



SOOKTELIJK DKAAHNGSVEKMOGEN VAN OPTISCH 

 ACTIEVE STOFFEN. 



A. C. OTJDEMANS Jr. 



(Voorgedragen in de Gewone Vergadering van 27 April 1872). 



Nadat de circulaire polarisatie in 1811 het eerst door ara go 

 bij het kwarts was waargenomen, vond biot in 1815 (en ge- 

 lijktijdig met hem seebeck), dat de aan het kwarts toekomende 

 eigenschap ook bij eene vloeistof van organischen oorsprong, de 

 terpentijnolie, werd aangetroffen. 



Deze gewichtige ontdekking werd voor biot het uitgangs- 

 punt tot eene reeks van onderzoekingen, waaruit bleek, dat vele 

 andere vloeistoffen, hetzij drupvormige organische verbindingen, 

 hetzij oplossingen van organische vaste stoffen in water, alco- 

 hol enz., het verschijnsel in zeer verschillende mate vertoonden. 

 Bij vaste stoffen was dit niet zoo gemakkelijk aan te wijzen, 

 deels ten gevolge van de moeilijkheid, om geheel homogene 

 kristallen van niet al te geringe afmetingen te verkrijgen, maar 

 vooral omdat de verschijnselen van rechtlijnige polarisatie, die 

 bij de meeste der aan het onderzoek onderworpen kristallen 

 voorkwamen, het aanwijzen van het draaiings vermogen dezer 

 stoffen in den weg stonden. 



Om het draai ingsver mogen van verschillende stoffen met elkaar 

 te kunnen vergelijken, en verder de wetten der circulaire po- 

 larisatie te kunnen nagaan, voerde biot het begrip in van 



