( 337 ) 



daar dan, dat bij alcaloïden alleen een onderscheid gemaakt 

 wordt tusschen oplossingen in alcohol en in verdunde zuren; 

 van daar dan, dat ook soms bij stoffen als asparagine en derge- 

 lijken gezocht is naar verschil in draaiingsvermogen na het bij- 

 voegen van zuren en alcaliën, maar dat over den invloed van 

 vloeistoffen, die naar de algemeene opvatting scheikundig indiffe- 

 rent zijn, nagenoeg niets wordt medegedeeld. 



Zoover ik heb kunnen ontwaren, zijn bioï en jodin de eeni- 

 gen geweest, die den invloed van het optisch en chemisch inac- 

 tieve oplosmiddel op het draaiings vermogen der opgeloste actieve 

 stof duidelijk hebben erkend en in rekening gebracht. 



Biot bepaalde zich bij zijn onderzoek tot oplossingen van 

 wijnsteenzuur in water, alcohol en houtgeest (Mémoires de l' Aca- 

 démie, T. XV, p. 93) en vond, dat bij denzelfden concentratie- 

 graad en nagenoeg dezelfde temperatuur het draaiings vermogen 

 van wijnsteenzuur in die oplossingen verschillend was, zooals 

 blijken kan uit het volgende overzicht. 



Afwijking van het polarisatievlak voor licht- 

 stralen, doorgelaten door rood glas. 



Temp. 



Oplosmiddel. 



Concentratiegraad (e) 



(«) 



+ 25o.0 

 + 25 .0 

 + 11 .8 

 + 12 .0 

 + 22 .0 

 + 5 .0 

 + 5 .0 



Water 



// 

 Houtgeest 



// 



// 

 Alcohol 

 Water 



0.24 

 0.32 

 0.24 

 0.32 

 0.32 

 0.02 

 0.02 



*" IO0.8 



^4.3 



Jodin vond in 1864 (C. R. ï. 58, p. 613) dat eene zekere 

 waterige oplossing van geïnterverteerde suiker, met een gelijk 

 volumen water verdund, een soortelijk draaiings vermogen ver- 

 toonde van — 2 8°. 8; dezelfde oplossing, met haar volumen al- 

 cokol vermengd, vertoonde een S. D. V. van slechts — 19°. 

 Daar dergelijk verschil bij waterige oplossingen van rietsui- 

 ker en glycose niet was te bespeuren, meende hij de oorzaak 

 van het vermelde feit te moeten zoeken bij de lévulose, die 



VERSL. EN MED. AFD. NATÜÜRK. 2<te REEKS. DEEL VI, 



