( 8 ) 



die tot bijna' op den bodem van het glas reikten Daardoor 

 vielen de platinadraden met hunne beschermende buisjes altijd 

 op dezelfde plaats van de vloeistof. Het constante element 

 waarmede onze stroom vergeleken werd, was een element van 

 DAMELL. Telkens wanneer onderzocht was, welke der twee stroo- 

 men de overhand had, werd de keten afgebroken, de weerstand 

 veranderd en de platinadraad op nieuw gepoetst. Pit werd zoo 

 lang voortgezet tot bij vernieuwde indompeling geen afwijking 

 van den spiegel werd waargenomen. 



Drie waarnemingen, onder verschillende omstandigheden ge- 

 daan, leverden tot uitkomst : 



e = 0,25 D 

 e = 0,28 D 

 e == 0,2o D 



Gemiddeld e = 0,26 daniell. 



De overeenstemming dezer uitkomsten bewijst, dat de stroo- 

 men wel degelijk aan de wet van ohm onderworpen zijn, ter- 

 wijl verder blijkt, dat de electromotorische kracht veel kleiner 

 is, dan bij scheikundige ontleding van 't water mogelijk zou 

 zijn. 



II. De tweede onderstelling, dat nl. een laag van eene of an- 

 dere stof zich uit de lucht op het platina afzet, en dan door 

 het water wordt opgelost, klinkt minder onwaarschijnlijk. 



De proeven van tomlinson *), enz. bewijzen, hoe zelden men 

 het geluk heeft met een zuiver metaaloppervlak te werken Zoo 

 echter de draad behoorlijk is afgebeten met sterke zuren en 

 daarna met zuiver water afgewasschen, kan men alleen water- 

 damp of gassen op het metaal verwachten, en wel alleen lucht 

 of koolzuur. 



Ik heb echter verscheidene malen de draden, na ze goed 

 gereinigd te hebben, wel 24 uur in 't luchtledig doen door- 

 brengen in de nabijheid van een groote schaal geconcentreerd 

 zwavelzuur. Men kan dan verwachten dat de waterdamp er af 

 is, en toch verkreeg ik den bedoelden stroom. Ook verkreeg 

 ik somtijds door gloeiing in een spiritus-vlam een uitslag in 



') Phil Mag. (4) Vol. o», pg, 2-il. 



