( 53 ) 



De lijkopening bracht een oorzaak van dien doodelijken slaap 

 aan het licht, welke, zoo al in eenig, dan toch in een zeer 

 verwijderd, en onmogelijk vooruit te vermoeden verband met 

 de morphine-injectie moet gestaan hebben : een kolossale bloed- 

 uitstorting in de ventriculi cerebri. 



De ovaria der apoplectica welke zich door geringe dikte 

 onderscheidden en een vlokkige, ongelijke oppervlakte hadden, 

 werden eenige uren na den dood uit het lijk genomen. Kceds 

 aan voorloopig gemaakte doorsneden van het versche orgaan 

 bleek het mij dat hier de verwachte toestand der oppervlakte 

 van het ovarium bestond. 



Het latere onderzoek van het geharde orgaan bracht over 

 een groot deel der oppervlakte verspreide groepen van jonge fol- 

 liculi en Ptluegersche buizen aan het licht. Tn dit geval kwa- 

 men ook zeer veel papillaire verhevenheden voor, ter grootte 

 van j 1 ^ tot ,' ïï millimeter, in groepen bijeenstaande, en ook overal 

 boven de groepen van jonge folliculi nog zakvormige, of in de 

 diepte zich verder vertakkende ingroeiingen van het epitheüum. 

 Opmerkelijk, in verband met den leeftijd der vrouw was hier 

 het bijna volkomen ontbreken van gewone folliculi in de diepere 

 lagen der zona parenchymatosa, en ook de afwezigheid van die 

 vele holten, welke in het ovarium der post partum gestorven 

 vrouw met de plaatsen der nieuwe vorming aan de oppervlakte 

 overeenkwamen. Toch ontbraken de laatste niet geheel, en boven 

 zulk een holte kreeg ik in grooten getale de fraaiste praeparaten 

 van ingroeiing van het epithelium. Figuur 1 is daaraan ontleend. 



De toestand kwam volkomen overeen met hetgeen bij de post 

 partum gestorven vrouw gevonden was. Alleen waren de ver- 

 anderingen over een nog grooter gedeelte van het oppervlak 

 van het ovarium verbreid, en bestonden er veel meer nog niet 

 afgesnoerde verlengsels van het epithelium, hetgeen geheel in 

 overeenstemming te brengen is met de vroegere periode dei- 

 nieuwe vorming, welke thans gevonden was. 



Opmerkelijk was ook hier weder de aard van het bind- 

 weefsel aan de oppervlakte. Het heeft geheel de kenmerken 

 van jong bindweefsel, bijna homogeen, of fijn vezelig, rijkelijk 

 voorzien van kleine cellen, kernen, en bloedvaten. De richting 

 der vezels is weder loodrecht op het oppervlak van het ovarium : 



