( 62 ) 



in plaats van een argument tegen de vorming van nieuwe aan 

 de oppervlakte te zijn, eerder die nieuwe vorming zou kunnen 

 noodzakelijk maken. Het menschelijk ovarium maakt geen in- 

 breuk op de algemeene wet, dat duizenden, ja millioenen kiemen 

 ontstaan, om de ontwikkeling van enkele weinige mogelijk te 

 maken. Maar die weinigen zouden dan zeer goed de meest be- 

 voorrechte uit de groep der in het foetale leven gevormde en 

 in het ovarium geêmmagasineerde kunnen zijn. Er is niets 

 onwaarschijnlijks in ; en ik heb alleen willen aantoonen dat het 

 groote aantal bestaande ovula op zich zelve geen argument tegen 

 een vorming van nieuwe kan wezen. Integendeel de gelijktij- 

 dige groei van zeer vele folliculi is het verderf voor honderde 

 anderen, en de lotgevallen der het sterkst ontwikkelde, maar 

 toch hun ei niet ontlastende roepen naar 't schijnt, veranderingen 

 aan de oppervlakte van het ovarium in 't leven, welke de schade 

 door ben aangericht, kunnen herstellen. Immers hierop wijst 

 ten duidelijkste het door mij gevonden voorkomen der ver- 

 anderingen aan de oppervlakte van het ovarium boven de re- 

 gressief veranderende folliculi. — In verband met dit tot nog 

 toe te weinig gewaardeerde levensverloop der bestanddeelen van 

 het ovarium kunnen nu eenige bekende feiten gebracht worden, 

 welke tevens zeer voor de vorming van nieuwe folliculi pleiten. 



Dikwijls heeft het reeds de verbazing van vroegere onderzoe- 

 kers gewekt, dat men somtijds in bet ovarium van vrouwen, 

 in het midden van het tijdperk der geslachtsverrichtingen, slechts 

 na lang zoeken een enkelen foiliculus kon vinden. Zoo vond 

 nog onlangs gerlagh "*) //bei einem achtzehnjahrigen, wahrend 

 der Menstruation gestorbenen Madchen das Ovarium fast ohne 

 Eiern." — Opmerkelijk is het dat de meesten, die veel men- 

 schelijke ovaria onderzocht hebben, de noodzakelijkheid eener 

 vorming van nieuwe folliculi uitspreken. 



henle bijvoorbeeld f) zegt : //Ob die in dem Embryo ange- 

 legten Eollikel stationar bleiben, bis die Eeihe sie trifl't, oder 

 ob sie nach gewisser Zeit vergehen, um wieder anderen Platz zu 



*) henle's Jahresberichl 1870, S. 6? und 77. 



f) Handbuch der Eingeweidelelirc des Menschen S. 482. 



