( 67 } 



niet direkt in of onder de tepels. Het maakt den indruk 

 alsof de tepels dan ontstaan, wanneer wel het jonge bindweefsel 

 woekert, maar het epithelium niet in staat is daartegen in het 

 zijne te doen. Zoo wisselen soms tepeldragende ' en follikel- 

 be vattend e plaatsen af als wijzigingen van hetzelfde proces. 

 Toch komen er ook soms vele nieuwe folliculi in tepels voor. 

 Die tepels hebben nu somtijds zulk een grootte en zulk een 

 zonderlingen vorm, zoodat zij als paddestoelen met een dunnen 

 steel aan het ovarium hangen, dat men wel den indruk moet 

 krijgen ongewone, op de grens van het // ziekelij ke" staande 

 producten voor zich te hebben, en in elk geval kan de inhoud 

 dier laatste soort van papillae bezwaarlijk in de diepte van het 

 ovarium geraken, om zich verder te ontwikkelen. 



Ik moet er echter terstond bijvoegen dat dit hoofdzakelijk 

 aan de ovaria der 4 jarige zwangere het geval was, zeker niet 

 de geschiktste bodem voor normale processen van nieuwe vor- 

 ming. Bij de vrouw van 32 jaren kwamen veel minder onre- 

 gelmatige vormen voor. Bij deze en bij de ovaria van het 

 meisje van \6 jaren, moet men, vooral als men zelf de prae- 

 paraten gemaakt en onderzocht heeft, wel de overtuiging 

 krijgen, dat er folliculi zijn gevormd, die zullen voortleven. 

 Echter mag die overtuiging de redeneering niet beletten, dat 

 in de meeste gevallen de vormingsprocessen aan de oppervlakte 

 van het volwassen ovarium, slechts welgemeende, maar toch 

 mislukkende pogingen zijn kunnen, om de in de diepte ge- 

 dunde reien der folliculi aan te vullen. Trouwens, in de meeste 

 gevallen is aan die aanvulling wel geen behoefte, en ook 

 in de twee genoemde gevallen (] 6jarige en 32jarige vrouw) 

 lagen in de diepte van de parenchymlaag der ovaria nog 

 eene groote hoeveelheid eieren bevattende folliculi, van ver- 

 schillenden ontwikkelingsgraad. Aan den anderen kant staan dan 

 echter de gevallen van bevoegde waarnemers (henle, gerlach 

 o. a.) bij welke het ovarium in een bepaald tijdperk bijna 

 geen folliculi bleek te bevatten, 't Is te betreuren dat in zulke 

 gevallen de toestand der oppervlakte van het ovarium nog niet 

 nauwkeurig kon onderzocht worden. 



Hoe echter door verdere waarnemingen, het vraagstuk der 

 postfoetale eivorming beslist moge worden, het staat, meen ik, 



6* 



